บ๊วย ภาษาจีน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน草果

คำอ่าน [cǎo guǒ]

ภาษาจีน咸梅

คำอ่าน [xián méi]

บ๊วย หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บ๊วย หมายถึง:

น. (๑) ชื่อไม้ต้นชนิด Myrica rubra Sieb. et Zucc. ในวงศ์ Myricaceae ผลกลม ผิวขรุขระ สุกสีแดงคลํ้า กินได้ รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ. (๒) ชื่อไม้ต้นชนิด Prunus mume Sieb. et Zucc. ในวงศ์ Rosaceae ผลกลมแบน มีขน ผลสุกสีเหลือง รสเปรี้ยวจัดและขม ดองเกลือแล้วกินได้.
(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).

ภาพประกอบ บ๊วย

เขียนและดูแลโดย Kittipong Intaboot

ผู้ก่อตั้งและผู้ดูแลเนื้อหา WordyGuru ตั้งแต่ปี 2556 วิศวกรซอฟต์แวร์และ Technical Lead (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) คนไทยสองภาษาที่ใช้ภาษาอังกฤษในการทำงานทุกวันและเรียนรู้ภาษาอย่างต่อเนื่อง เนื้อหาคำศัพท์คัดกรองด้วยมือและอ้างอิงพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นหลัก

ดูประวัติผู้เขียน นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น