คำศัพท์ไทย – จีน หมวด ภ (หน้าที่ 4)

ภาระ
ภาษาจีน 负担
ภาระกิจสำคัญ
ภาษาจีน 万机
ภาระที่หนัก ภารกิจที่หนักหน่วง
ภาษาจีน 重担
ภาระที่หนักหน่วง
ภาษาจีน 重负
ภาระหน้าที่, ความรับผิดชอบ
ภาษาจีน 仔肩
ภาระหน้าที่ ตำแหน่ง
ภาษาจีน 职份
ภาระหน้าที่ ตำแหน่งหน้าที่ ความรับผิดชอบ
ภาษาจีน 职务
ภาระหน้าที่ ภารกิจ
ภาษาจีน 职责
ภาระหน้าที่อันพึงจะทำ
ภาษาจีน 应份
ภาระหน้าที่ในการเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการ หัวหน้ากองบรรณาธิการ
ภาษาจีน 主编
ภาระอันเร่งด่วน
ภาษาจีน 当务之急
ภาระในครอบครัว,ภาระชีวิตในครอบครัว
ภาษาจีน 家累
ภารโรง
ภาษาจีน 工友
ภารโรง
ภาษาจีน 勤杂人员
ภารโรง,นักการ
ภาษาจีน 皂隶
ภาวนา
ภาษาจีน 祈祷
ภาวนาขอให้เทพเจ้าขจัดปัดเป่าภัยพิบัติ
ภาษาจีน 禳解
ภาวะ
ภาษาจีน 状态
ภาวะ
ภาษาจีน 情况
ภาวะคับขัน
ภาษาจีน 非常时期
ภาวะจิตสำนึก
ภาษาจีน 观念形态
ภาวะฉุกเฉิน
ภาษาจีน 紧急状态
ภาวะชะงักงัน
ภาษาจีน 僵局
ภาวะสงคราม
ภาษาจีน 战争状态
ภาวะอันตราย,สถานที่อันตราย
ภาษาจีน 险境
ภาวะอันเกิดจากการทำลายพืชของแมลง
ภาษาจีน 虫情
ภาษา
ภาษาจีน 辞令
ภาษา
ภาษาจีน 语言
(ภาษา) ขบขัน, แฝงด้วยความเยาะเย้ย
ภาษาจีน 谐谑
ภาษา คำพูด
ภาษาจีน 语
(ภาษา ประเพณีนิยมฯลฯ)เกิดขึ้นด้วยความเคยชิน,คติกำหนดนิยมของมวลชน
ภาษาจีน 约定俗成
(ภาษา สำนวนการเขียนอารมณ์ที่แสดงออกฯลฯ)แฝงไว้ด้วยความหมายอันลึกซึ้ง
ภาษาจีน 蕴藉
ภาษากลาง
ภาษาจีน 国语
ภาษากลาง
ภาษาจีน 普通话
ภาษากลางของประชาชาติ
ภาษาจีน 民族共同语
ภาษากวางตุ้ง
ภาษาจีน 粤语
ภาษาคน
ภาษาจีน 人说的话
ภาษาคน
ภาษาจีน 语言
ภาษาจีน
ภาษาจีน 中国话
ภาษาจีน
ภาษาจีน 华文
ภาษาจีน
ภาษาจีน 华语
ภาษาจีน
ภาษาจีน 汉语
ภาษาจีน
ภาษาจีน 中文
ภาษาจีน ตัวหนังสือจีน
ภาษาจีน 中文
ภาษาจีนกลาง
ภาษาจีน 普通话
ภาษาจีนที่ใช้ในการแปลวิภัตติของคำเพื่อบอกการและกาล
ภาษาจีน 屈折语
ภาษาซุโจว
ภาษาจีน 苏白
ภาษาญี่ปุ่น
ภาษาจีน 和文
ภาษาตลาด
ภาษาจีน 俚语
ภาษาตลาด
ภาษาจีน 行话
ภาษาต่างประเทศ
ภาษาจีน 外国语
ภาษาต่างประเทศ
ภาษาจีน 外文
ภาษาต่างประเทศ
ภาษาจีน 外来语
ภาษาต่างประเทศ
ภาษาจีน 外语
ภาษาต่างประเทศ
ภาษาจีน 西文
ภาษาถิ่นของจีน
ภาษาจีน 客家话
ภาษาที่มีการสัมผัส เช่นโคลง กาพย์
ภาษาจีน 韵语
ภาษาที่เหมือนกัน
ภาษาจีน 共同语
ภาษาที่ใช้พูดแสดงการอ้อมค้อม
ภาษาจีน 有请
ภาษาที่ใช้เฉพาะบนอินเตอร์เน็ต
ภาษาจีน 网络语言
ภาษาที่ใช้เฉพาะในสาขาวิชาชีพ
ภาษาจีน 行话
ภาษาที่ใช้แสดงความเคารพ
ภาษาจีน 敬辞
ภาษาที่ใช้ในบทประพันธ์
ภาษาจีน 文学语言
ภาษาที่ใช้ในพิธีฌาปนกิจศพ,ในสมัยเก่าหมายถึง,ร้องไห้ฟูมฟาย
ภาษาจีน 举哀
ภาษาที่ในสมัยโบราณใช้เรียกอาจารย์สอนพิเศษตามบ้าน
ภาษาจีน 西席
ภาษาที่ไพเราะน่าฟังหรือมีรสนิยม
ภาษาจีน 妙语
ภาษาท้องถิ่น
ภาษาจีน 土话
ภาษาท้องถิ่น
ภาษาจีน 土语
ภาษาท้องถิ่น
ภาษาจีน 方言
ภาษาบัญชีหมายถึงการเก็บสะสมเป็นวันๆ
ภาษาจีน 滚存
ภาษาฝรั่ง, ภาษาทางฝั่งตะวันตก
ภาษาจีน 西语
ภาษาพื้นเมือง
ภาษาจีน 母语
ภาษาพื้นเมือง
ภาษาจีน 土话
ภาษาพื้นเมืองของชาวหูหนาน
ภาษาจีน 湘语
ภาษาพูด
ภาษาจีน 口语
ภาษาพูด
ภาษาจีน 语言
(ภาษาพูด)เข้าใจเรื่องราวอย่างลึกซึ้งและเข้าใจ
ภาษาจีน 摸头
ภาษาภาคเหนือ
ภาษาจีน 北方话
ภาษารวม, ภาษาครอบคลุมรวม, ภาษาที่ความสัมพันธ์ทางด้านไวยากรณ์ของคำศัพท์ต่อคำศัพท์ ส่วนใหญ่จะอาศัยการเปลี่ยนแปลงของรูปหรือสภาพของตัวคำศัพท์เองมาแสดง, ดังเช่นภาษารัสเซียการเปลี่ยนแปลงของรูปหรือสภาพของคำศัพท์บางครั้งก็เรียกว่าหักย้อนกลับ
ภาษาจีน 综合语
ภาษารหัส คุยกันด้วยภาษารหัส
ภาษาจีน 侃儿
ภาษารหัสของแก๊งวายร้าย
ภาษาจีน 黑话
ภาษาวรรณคดีซึ่งเป็นภาษามาตรฐานที่เน้นหนักทางด้านภาษาหนังสือ
ภาษาจีน 文艺语言
ภาษาวิชาการ ศัพท์เทคนิค
ภาษาจีน 术语
ภาษาศาสตร์
ภาษาจีน 文字学
ภาษาศาสตร์
ภาษาจีน 语言学
ภาษาสันสกฤต
ภาษาจีน 梵文
ภาษาสาขาวิชาชีพในกลุ่ม
ภาษาจีน 行业语
ภาษาสามัญธรรมดา
ภาษาจีน 语体文
(ภาษาหนังสือ)ในสมัยเก่าหมายถึงสตรีควบคุมการหุงหาอาหารในบ้าน
ภาษาจีน 中馈
ภาษาหนังสือ
ภาษาจีน 书面语
(ภาษาหนังสือ) การเปรียบเทียบกันระหว่างสิ่งของสองสิ่ง
ภาษาจีน 比况
ภาษาหนังสือ
ภาษาจีน 书面语言
(ภาษาหนังสือ)1.อันตราย
ภาษาจีน 眜
(ภาษาหนังสือ) 1.อ่าน (หนังสือ) ท่อง, 2.ดูคำว่า"籀文"สามารถอ่าน "zhòu wén"ได้ด้วย
ภาษาจีน 籀
(ภาษาหนังสือ) 1.ไหมดิบ, 2. แพรต่วนที่ทอด้วยไหมดิบ
ภาษาจีน 绡
(ภาษาหนังสือ)กำแพงที่สูง,เมืองที่ถูกล้อมรอบด้วยข้าศึกใกล้ถูกตีแตกแล้ว
ภาษาจีน 危城
(ภาษาหนังสือ) ขน (นก) ขาดหร็อมแหร็ม
ภาษาจีน 翛翛
(ภาษาหนังสือ) ด่า
ภาษาจีน 詈
(ภาษาหนังสือ)ตอนเช้า เวลาเช้า ตั้งแต่เดิม
ภาษาจีน 夙
(ภาษาหนังสือ)ตำแหน่งที่ต่ำต้อย
ภาษาจีน 卑职