คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "พธ.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

ธัญญะ

ธญฺญ

ธนฺย

ข้าวเปลือก

บุพ, บุพพ, บูรพ, บูรพา

ปุพฺพ

ปูรฺว

ก่อน, แรก, แต่ก่อน, เบื้องต้น

โยธา

โยธ โยธี

โยธ โยธินฺ

นักรบ, ทหาร, (ไทย) นักรบ, งานที่ใช้กำลังกายก่อสร้าง

นิพัทธ์

นิพทฺธ

นิพทฺธ

เนื่องกัน, เนืองๆ, เสมอ

พุทรา (พุด-ซา)

พทร

พทร

ผลไม้ชนิดหนึ่ง. (ไทย) เติมสระอุ (และสระอา)

พยูห-, พยู่ห์

วฺยูห, พฺยูห

วฺยูห

กระบวน, หมู่, ประชุม, กองทัพ

อุทธบาท

อุทฺธปาท

อูรฺธฺวมฺ+ปาท

มีเท้าขึ้น, เท้าชี้ฟ้า

โอสถ

โอสถ

โอสธ

ยารักษาโรค

มโหสถ

มหา+โอสถ

มหา+โอสธ

ยาอันวิเศษ

ชันษา (ชัน-นะ-)

ชนวสฺส

ชนฺมวรฺษ

ชนมพรรษา [ชน-มะ-พัน-สา] อายุ. ขวบปีที่เกิดมา. (ไทย) ลบ ม

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ