คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "น้อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 8 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา จุล, ดนู, ตน, ขนิษฐา, ประณต

จุล

จุลฺล, จูล, จูฬ

กฺษุลฺล

น้อย

ดนู

ตนุ

ตนุ

น้อย

ตน

ตนุ

ตนุ

เบาบาง, น้อย, ละเอียด, ห่าง, ตน. (ไทย) ตน.

ทุพพล

ทุพฺพล

ทุสฺ+พล

มีกำลังน้อย

อนุราช

อนุ+ราช

อนุราชนฺ

พระราชาน้อย, พระราชารอง

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

สิทธัตถะ

สิทฺธตฺถ

สิทฺธารฺถ

""ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว"", พระราชกุมารนามว่าสิทธัตถะ (ทรงสถานะเป็นพระมหาโพธิสัตว์ก่อนตรัสรู้, จึงไม่ควรใช้คำว่า ""พระพุทธเจ้าน้อย"" หากถือเคร่งครัด) ผู้ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในภายหลัง; เมล็ดพันธุ์ผักกาด (สาสป).

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ