คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*เอ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 38 รายการ

เอก

เอก

เอก

หนึ่ง

เอกฉันท์ (เอก-กะ-)

เอกฉนฺท

เอกฉนฺทสฺ

มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันทั้งหมด

เอกมัย

เอกมย

เอกมย

สำเร็จด้วยบุคคลหรือสิ่งของเดียว

เอกอุ

เอก+อุตฺตม

เอกอุดม (ลบ ดม) เอกเป็นเลิศ. มากมาย, หนักหนา.

เอราวัณ

เอราวณ

ไอราวณ

ช้างพาหนะของพระอินทร์

เอาฬาร

โอฬาร

เอาทาร

ยิ่งใหญ่, ใหญ่โต

โกมล

โกมล

โกมล

อ่อน, ละเอียด, อ่อนนุ่ม

ขมา

ขมา

กฺษมา

อดทน, อดโทษ (ไม่เอาโทษ, ยกโทษ), ษมา, สมา

จัตวา

จตุ

จตุ

(ไทย) [จตุ เอา อุ เป็น วฺ เป็น จตฺวา] สี่, เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรี ว่า ชั้นจัตวา, เครื่องหมายวรรณยุกต์รูป ""+""

จุณ

จุณฺณ

จูรฺณ

ละเอียด

ฉันทาคติ

ฉนฺท+อคติ

ฉนฺทสฺ+อคติ

ความลำเอียงเพราะรักชอบ พอใจ

ตน

ตนุ

ตนุ

เบาบาง, น้อย, ละเอียด, ห่าง, ตน. (ไทย) ตน.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ