ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*เทพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 9 รายการ

เทพินทร์

เทวี+อินฺท

เทวี+อินฺทฺร

จอมเทพี

คนธรรพ์

คนฺธพฺพ

คนฺธรฺว

เทพจำพวกหนึ่ง

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

เทวินทร์

เทว+อินฺท

เทว+อินฺทฺร

จอมเทพ

พาหุรัด

ภารต

(ไทย) ชื่อถนนในกรุงเทพฯ ที่มีชาวอินเดียมาอาศัยอยู่มาก เข้าใจว่า กร่อนมาจากคำว่า ภารต (Bharata) อินเดีย; เครื่องประดับที่ใช้สวมรัดต้นแขน=ทองต้นแขน.

สมร

สมร

สฺมร (กามเทพ)

หญิงงาม, นางงามซึ่งเป็นที่รัก

อนงค์

น+องฺค

อนงฺค

ไม่มีตัว, ไม่มีรูป (น+องฺค=อนงฺค); ชื่อกามเทพ เทวดาผู้แผลงศรแห่งความรักไปถูกพระอิศวรเมื่อทรงตบะอยู่ จึงถูกพระอิศวรเผาไหม้เป็นจุณไป จึงได้ชื่อว่า อนงค์ คือ ไม่มีตัว; คำว่า อนงค์ คือกามเทพซึ่งเป็นเทวบุตรรูปงามนี้ ยังเอามาใช้ในความหมายว่า หญิง, หญิงงาม

อิศวร

อิสฺสร

อีศวร

ผู้เป็นใหญ่, เทพเจ้า, พระอิศวร

ครุฑ

ครุฬ

ครุฑ

[คฺรุด] น. พญานกในเทพนิยาย เป็นพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นตราแผ่นดินและเครื่องหมายทางราชการ

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด