คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*อม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 66 รายการ

อมนุษย์

อมนุสฺส

อมนุษฺย

ไม่ใช่มนุษย์

อมตะ

อมต

อมฤต

ผู้ไม่ตาย

อมร, อมรา

อมร

อมร

ผู้ไม่ตาย

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

กษัย

ขย

กฺษย

ความเสื่อม สิ้น, โรคซูบผอม, กระษัย

กากณึก

กากณิกา

กากิณิกา

ชื่อมาตราเงินอย่างต่ำที่สุด

เจดีย์

เจติย

ไจตฺย

สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ

เทพินทร์

เทวี+อินฺท

เทวี+อินฺทฺร

จอมเทพี

เทวินทร์

เทว+อินฺท

เทว+อินฺทฺร

จอมเทพ

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นิยม

นิยม

นิยม

แน่นอน, กำหนด. (ไทย) ยอมรับกันอย่างแพร่หลาย

บริวาร

ปริวาร

ปริวาร

ผู้แวดล้อม

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ