คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*อน-*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 16 รายการ

การบูร

กปฺปุร

กฺรบูร

ต้นชนิดหนึ่ง กลั่นน้ำมันกลิ่นฉุนร้อน ใช้ทำยา

ขันที

ขณฺฑี

ขณฺฑี

(ไทย) ชายที่ถูกตอน (ถูกตัดอวัยวะเพศ); ""ผู้(มีอวัยวะเพศ)ขาด?"".

จันทร์

จนฺท

จนฺทฺร

ดวงจันทร์, ดวงเดือน; ชื่อวันที่ 2 ของสัปดาห์

ฉายา

ฉายา

ฉายา

เงา(มืด), ร่ม, เงา(สะท้อน เช่น เงาในกระจก ในน้ำ); รูปเปรียบ(กับตัวจริง, ชื่อ, ชื่อที่พระอุปัชฌาย์ตั้งให้เป็นภาษาบาลีเมื่ออุปสมบท. (ไทย) ชื่อที่ตั้งให้กันอย่างไม่เป็นทางการ ตามลักษณะที่ปรากฏ.

เถน

เถน

เสฺตน

ลัก, ขโมย; สมัยก่อน คนไทยใช้เป็นคำอุทาน/ด่า เช่น ไอ้เถน!.

ทวาร

ทฺวาร

ทฺวาร

ประตู (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

ทนต์

ทนฺต

ทนฺต

ฟัน (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

พาล

พาล

พาล

อ่อน เขลา. (ไทย) คนชั่วร้าย, คนเกเร.

วนาดร

วน+อนฺตร

ในป่า. (ไทย) วนาดอน ป่าสูง = วนา+ดอน. พนาดร ก็ว่า

ศาสน- ศาสนา

สาสน

ศาสน

คำสอน, คำสั่งสอน; (ไทย) ลัทธิความเชื่อถือของมนุษย์.

โศก

โสก

โศก

ความทุกข์, ความเศร้า. (ไทย) ต้นอโศก ตัดพยางค์หน้า เป็น โศก, สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ