ผลการค้นหา

ค้นเจอ 11 รายการ

สมาคม

สํ+อาคม

สมฺ+อาคม

การมาพร้อมกัน

สมาทาน

การถือเอาพร้อม (การถือ, การตั้งใจ)

สมาน

เสมอกัน, เท่ากัน. (ไทย) [สะ-หฺมาน] เชื่อม, ผูกพัน

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

สมาบัติ

สมาปตฺติ

การถึงพร้อม, การเข้า (ฌาน)

เสมา

สีมา

เครื่องหมายบอกเขตสำหรับสงฆ์ทำสังฆกรรม

ขมา

กฺษมา

อดทน, อดโทษ (ไม่เอาโทษ, ยกโทษ), ษมา, สมา

ญาติธรรม

ญาติ+ธมฺม

ชฺญาต+ธรฺม

ญาติธรรม (ยา-ติ-ทำ) ธรรมของญาติ(ที่พึงปฏิบัติต่อกัน) แปลจากหลังไปหน้า. (ไทย) ญาติธรรม (ยาด-ทำ) บุคคลที่ถือเป็นญาติทางธรรม. แปลจากหน้าไปหลัง (ไม่ควรอ่านว่า ยาด-ติ-ทำ เพราะจะกลายเป็นศัพท์สมาส ยกเว้น ญาติพี่น้อง (ยาด-ติ-พี่น้อง เพราะเป็นภาษาปาก)

สมญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อ. ดู สมัญญา. (ไทย) สมัญญา ตัด ญฺ

สมัญญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อเครื่องรู้เสมอ, นาม, ชื่อ; ชื่อที่มีผู้ยกย่องหรือตั้งให้ เช่น พระพุทธเจ้าได้รับสมัญญาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ

สังคม

สงฺคม

สํคม

ไปพร้อม, ไปร่วมกัน, ไปด้วยกัน (สมาคมกัน)

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด