คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*สก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 24 รายการ

ขัณฑสกร

ขณฺฑสกรา

น้ำตาลกรวด

ขันธ์, สกนธ์

ขนฺธ

สฺกนฺธ สฺกนฺท

ร่างกาย

ดัสกร

ตกฺกร

ตสฺกร

โจร, ขโมย. (ไทย) ข้าศึก, ศัตรู.

ประสก

อุปาสก

อุบาสก

สกนธ์

ขนฺธ

สฺกนฺธ

ขันธ์; คอ; ตัว, กาย

สกุณา

สกุณ

ศกุน

นก

สกุล

กุล

กุล

วงศ์, เชื้อสาย, เชื้อชาติผู้ดี

คำไทย

บาลี

สันสกฤต

ความหมาย

กุลสตรี

กุล+อิตฺถี

กุล+สฺตรี

หญิงแห่งสกุล

คาถา

คาถา

คาถา

คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองในภาษาบาลี, อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง. (ไทย) คาถาอาคม, คำเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์.

โคตร (โคด)

โคตฺต

โคตฺร

วงศ์, สกุล, เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย เช่น โคตมโคตร

ชี

ชี

นักบวช เช่น ชีปะขาว (กร่อนมาจาก ชีผ้าขาว); คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผม ถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. สันสกฤต ใช้พูดต้นนาม เป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ