คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ศีล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5 รายการ

ศีลธรรม

สีล+ธมฺม

ศีล+ธรฺม

(ไทย) ความประพฤติที่ดีที่ชอบ.

ชี

ชี

นักบวช เช่น ชีปะขาว (กร่อนมาจาก ชีผ้าขาว); คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผม ถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. สันสกฤต ใช้พูดต้นนาม เป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง.

ธุดงค์

ธุต+องฺค

ธุต+องฺค

องค์คุณเครื่อง[ช่วย]กำจัดกิเลส, ชื่อวัตรปฏิบัติอย่างเคร่งครัดของภิกษุ มี 13 อย่าง เช่น การอยู่ป่า การอยู่โคนไม้. มักเข้าใจคลาดเคลื่อนไปว่า การที่ภิกษุจาริกเที่ยวไป (แม้จะเป็นในป่าเขาก็ตาม) คือการปฏิบัติธุดงค์แล้ว, ธุดงค์ไม่ใช่ศีล ภิกษุใดรักษาธุดงค์ข้อใดหรือหลายข้อแล้วกิเลสเบาบางลง คุณธรรมเจริญขึ้น ควรรักษา หากเป็นตรงกันข้าม ก็(ยัง)ไม่ควรรักษา.

สิกขาบท

สิกฺขาปท

ศิกฺษาปท

ข้อศีล, ข้อวินัย, บทบัญญัติในพระวินัยที่พึงศึกษาปฏิบัติ. (คำว่า ลาสิกขา มักใช้ผิด เป็น ลาสิกขาบท)

อุโบสถ

อุโปสถ

อุโปษณ อุโปษธ

การเข้าอยู่รักษาศีล 8 (จำศีล), ศีล 8=ศีลอุโบสถ, วันอุโบสถ (อุโปสถทิน) =วันพระ. (ไทย) มักหมายถึงสถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม. ดู โบสถ์

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ