ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ยศ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

ทุรยศ, ทรยศ

ทุรยส

ทุสฺ+ยศสฺ

เกียรติชั่ว (กบฏ)

ยศ

ยส

ยศสฺ

ยกย่องนับถือเกียรติของตน, ฐานันดรที่ตั้งให้แก่บุคคล มีสูงต่ำตามลำดับ.

อัปยศ

อปยส

อลฺปยศ

ปราศจากยศ (เสื่อมชื่อเสียง, ขายหน้า)

กบฏ

กปฏ

กปฏ

ความทรยศ

ขบถ

กปฏ

กปฏ

ความทรยศ

ภูมิใจ

ภูมิ+

ภูมิ+

(ไทย) กระหยิ่มใจ, รู้สึกว่ามีเกียรติยศ.

ยโส

ยส

ยศสฺ

ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.

ยโสธร

ยโสธร

ยศสฺ+ธร

ผู้ทรงไว้ซึ่งยศ, ทรงยศ

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

สมณศักดิ์

สมณสกฺก

สมณศกฺย

(ไทย บัญญ้ติ) ยศของพระ

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด