คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ยม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

นิยม

นิยม

นิยม

แน่นอน, กำหนด. (ไทย) ยอมรับกันอย่างแพร่หลาย

มัชฌิม, มัธยม

มชฺฌิม

มธฺยม

กลาง

สยมภู, สยัมภู

สยมฺภู

สฺวยมฺภู

พระผู้เป็นเอง (พระอิศวร, พระพุทธเจ้า)

กิริยา

กิริยา กฺริยา

กฺริยา

การกระทำ, อาการที่แสดงออกมาด้วยกายมารยาท

เคราะห์

คห

คฺรห

การจับ ยึด บังคับ. (ไทย) สิ่งที่นำผลให้โดยมิได้คาดหมาย

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

ชฎา

ชฏา

ชฎา

เครื่องสวมศีรษะรูปคล้ายมงกุฎ, ผมที่เกล้าเป็นมวย

ปราสาท

ปาสาท

ปฺราสาท

เรือนสี่เหลี่ยมจตุรัส. ที่อยู่ของพระราชา

ไปรษณีย์

เปสนีย

เปฺรษณีย

(ไทย) การส่งหนังสือและหีบห่อสิ่งของเป็นต้นโดยมีองค์การที่ตั้งขึ้นเป็นเจ้าหน้าที่รับส่ง

พาหุรัด

ภารต

(ไทย) ชื่อถนนในกรุงเทพฯ ที่มีชาวอินเดียมาอาศัยอยู่มาก เข้าใจว่า กร่อนมาจากคำว่า ภารต (Bharata) อินเดีย; เครื่องประดับที่ใช้สวมรัดต้นแขน=ทองต้นแขน.

ไพบูลย์

เวปุลฺลํ

ไวปุลฺย

ความเต็มเปี่ยม, ความกว้างขวาง

วิเศษ

วิเสส

วิเศษ

ยอมเยี่ยม, เลิศลอย, มีฤทธิ์

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ