คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 25 รายการ

โกมุท

โกมุท, โกมุทฺท

บัวแดง, แสงจันทร์

มุกดา

มุตฺตา

มุกฺตา

แก้วมุกดา

มุข

มุข

มุข

หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า, หัวข้อ. (ไทย) ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า, มุข(ตลก)

มุทิตา

มุทิตา

มุทิตา

ความเป็นผู้พลอยยินดี

มุนินทร์

มุนิ+อินฺท

มุนิ+อินฺทฺร

จอมมุนี, จอมปราชญ์

มุนี

มุนิ

มุนิ

ผู้รู้, นักปราชญ์, ฤษี, พระสงฆ์

มุสาวาท

มุสาวาท

มฺฤษา+วาท

กล่าวเท็จ

วิมุข

วิมุข

วิมุข

ข้างหลัง

สมุทัย

สมุทย

สมุทย

เกิดขึ้นพร้อม (ต้นเหตุ, ที่เกิด)

เกษียร

ขีร

กฺษีร

น้ำนม เช่น เกษียรสมุทร (ทะเลน้ำนม)

จักรพรรดิ (จัก-กะ-พัด)

จกฺกวตฺติ

จกฺรวรฺตินฺ

(พระราชา) ผู้ยังจักรให้เป็นไป, พระราชาจักรพรรดิ ผู้มีรัตนะ 7, จักรพรรดิราช. (ไทย) ประมุขของจักรวรรดิ = emperor.

จักรวรรดิ (จัก-กะ-หฺวัด)

จกฺกวตฺติ

จกฺรวรฺตินฺ

(ไทย) รัฐหรือสหภาพของรัฐต่างๆ ที่มีจักรพรรดิเป็นประมุข เช่น จักรวรรดิโรมัน, อาณาเขตหรืออาณาจักรที่อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตย การปกครองอันเดียวกัน เช่น จักรวรรดิอังกฤษ = empire.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ