คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*พัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 16 รายการ

พันธะ

พนฺธ

พนฺธ

การผูก, มัด, รัด

สัมพันธ์

สมฺพนฺธ

สํ+พนฺธ

สัมพันธ์

กาพย์

กพฺพ กาพฺย

กาวฺย

คำประพันธ์

คาถา

คาถา

คาถา

คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองในภาษาบาลี, อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง. (ไทย) คาถาอาคม, คำเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์.

โคตร (โคด)

โคตฺต

โคตฺร

วงศ์, สกุล, เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย เช่น โคตมโคตร

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

ชันษา (ชัน-นะ-)

ชนวสฺส

ชนฺมวรฺษ

ชนมพรรษา [ชน-มะ-พัน-สา] อายุ. ขวบปีที่เกิดมา. (ไทย) ลบ ม

นิมิต

นิมิตฺต

นิมิตฺต

เครื่องหมาย, ลาง, เหตุ, เค้ามูล; อวัยวะสืบพันธุ์.

พรหมจารี

พฺรหฺมจารี, พฺรหฺมจาริณี

พฺรหฺมนฺ+จารินฺ

ผู้มีความประพฤติอันประเสริฐ. (ไทย) หญิงที่ยังบริสุทธิ์ ยังไม่มีเพศสัมพันธ์กับผู้อื่น.

พืช

พีช

พีช

พืช, พันธุ์ไม้

สมาน

สมาน

สมาน

เสมอกัน, เท่ากัน. (ไทย) [สะ-หฺมาน] เชื่อม, ผูกพัน

สาสน์ (สาน), สาสน์ (สาด)

สาสน

จดหมายของประมุขของประเทศหรือประมุขสงฆ์ที่ใช้ในการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ เช่น พระราชสาส์น/พระราชสาสน์, สมณสาสน์ ฯลฯ

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ