ภูมิ
ภูมิ
ภูมิ
แผ่นดิน. (ไทย) + (พูม) พื้น, ชั้น, พื้นเพ, ความรู้ เช่น อวดภูมิ/อมภูมิ; สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย เช่น วางภูมิ.
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ถง*"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 3 รายการ