ผลการค้นหา

ค้นเจอ 11 รายการ

ฉันทาคติ

ฉนฺท+อคติ

ฉนฺทสฺ+อคติ

ความลำเอียงเพราะรักชอบ พอใจ

บริหาร

ปริหาร

รับผิดชอบจัดการ

มโนรม

เป็นที่ชอบใจ, งาม

ยุติ

ยุตฺติ

ยุกฺติ

ชอบ, ถูกต้อง. (ไทย) ตกลง, จบ, เลิก.

ยุติธรรม

ยุตฺติ+ธมฺม

ยุกฺติ+ธรฺม

ชอบธรรม, ความถูกต้อง. (ไทย) ความเที่ยงธรรม ไม่เอนเอียงเข้าข้างใดข้างหนึ่ง.

เวสสันดร

เวสฺสนฺตร

ไวศฺยานฺตร, วิศฺวานฺตร

ผู้ข้ามซึ่งตรอกพ่อค้า, นามพระโพธิสัตว์ชาติที่ 10 ในทศชาติ, โดยปริยาย (โดยอ้อม) หมายถึง ผู้ที่มีใจกว้างขวางชอบให้ของแก่ผู้อื่นอย่างไม่มีขอบเขตจำกัด

ศีลธรรม

สีล+ธมฺม

ศีล+ธรฺม

(ไทย) ความประพฤติที่ดีที่ชอบ.

สมัญญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อเครื่องรู้เสมอ, นาม, ชื่อ; ชื่อที่มีผู้ยกย่องหรือตั้งให้ เช่น พระพุทธเจ้าได้รับสมัญญาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ

สัมมา

สมฺมา

สมฺยกฺ

จริง, แท้โดยชอบ

สาธุ

ดีแล้ว, ชอบแล้ว; ความดี, คนดี

อันธพาล

อนฺธพาล

คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด