คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*คอ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5 รายการ

กัณฐ์

กณฺฐ

กณฺฐ กรฺณ

คอ

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

สกนธ์

ขนฺธ

สฺกนฺธ

ขันธ์; คอ; ตัว, กาย

อัชฌาสัย, อัธยาศัย

อชฺฌาสย

อธฺยาศย

นิสัยใจคอ

อุตริ (อุด-ตะ-หฺริ)

อุตฺตริ

อุตฺตริ

ยิ่ง. (ไทย) นอกคอก, นอกทาง, นอกรีต.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ