ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
มคฺค+อุทฺเทส
มารฺค+อุทฺเทศ
ผู้นำทาง, ผู้นำแสดง
อคฺคิ
อคฺนิ
ไฟ
ขคฺค
ขฑฺค
มีดปลายแหลมสองคม
โคตฺรภู
บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา
เจติย
ไจตฺย
สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ
ญาติ+ธมฺม
ชฺญาต+ธรฺม
ญาติธรรม (ยา-ติ-ทำ) ธรรมของญาติ(ที่พึงปฏิบัติต่อกัน) แปลจากหลังไปหน้า. (ไทย) ญาติธรรม (ยาด-ทำ) บุคคลที่ถือเป็นญาติทางธรรม. แปลจากหน้าไปหลัง (ไม่ควรอ่านว่า ยาด-ติ-ทำ เพราะจะกลายเป็นศัพท์สมาส ยกเว้น ญาติพี่น้อง (ยาด-ติ-พี่น้อง เพราะเป็นภาษาปาก)
ทุคฺคติ
ทุสฺ+คติ
ที่ไปชั่ว, ที่ไปไม่ดี (เปรต นรก อสุรกาย เดรัจฉาน)
นิคฺคห
นิคฺรห
การข่ม, การปราบปราม
นิคฺคหิต
นิคฺฤหีต
เครื่องหมายวงกลม ( ํ) เขียนไว้เหนือพยัญชนะไทย
นิคฺคาหก
นิคฺราห+ก
ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)
ปจฺเจก ปฏิ+เอก
ปฺรตฺเยก
เฉพาะบุคคลเดียว
มคฺค
มารฺค
หนทาง