คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*คค*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 28 รายการ

มัคคุเทศก์

มคฺค+อุทฺเทส

มารฺค+อุทฺเทศ

ผู้นำทาง, ผู้นำแสดง

อัคคี, อัคนี

อคฺคิ

อคฺนิ

ไฟ

ขรรค์

ขคฺค

ขฑฺค

มีดปลายแหลมสองคม

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

เจดีย์

เจติย

ไจตฺย

สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ

ญาติธรรม

ญาติ+ธมฺม

ชฺญาต+ธรฺม

ญาติธรรม (ยา-ติ-ทำ) ธรรมของญาติ(ที่พึงปฏิบัติต่อกัน) แปลจากหลังไปหน้า. (ไทย) ญาติธรรม (ยาด-ทำ) บุคคลที่ถือเป็นญาติทางธรรม. แปลจากหน้าไปหลัง (ไม่ควรอ่านว่า ยาด-ติ-ทำ เพราะจะกลายเป็นศัพท์สมาส ยกเว้น ญาติพี่น้อง (ยาด-ติ-พี่น้อง เพราะเป็นภาษาปาก)

ทุคติ

ทุคฺคติ

ทุสฺ+คติ

ที่ไปชั่ว, ที่ไปไม่ดี (เปรต นรก อสุรกาย เดรัจฉาน)

นิคหะ

นิคฺคห

นิคฺรห

การข่ม, การปราบปราม

นิคหิต

นิคฺคหิต

นิคฺฤหีต

เครื่องหมายวงกลม ( ํ) เขียนไว้เหนือพยัญชนะไทย

นิคาหก

นิคฺคาหก

นิคฺราห+ก

ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)

ปัจเจก

ปจฺเจก ปฏิ+เอก

ปฺรตฺเยก

เฉพาะบุคคลเดียว

มรรค

มคฺค

มารฺค

หนทาง

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ