วิริยะ คำในภาษาไทย คำบาลีวิริย คำสันสกฤตวีรฺย ความหมายความเพียร 0 0 วิริยะ หมายถึง? พจนานุกรมไทย วิริยะ หมายถึง: น. ความเพียร, ความบากบั่น, มักใช้เข้าคู่กับคำ อุตสาหะ เป็น วิริยอุตสาหะ; ความกล้า; วิริยภาพ ก็ใช้. (ป.; ส. วีรฺย). ดูทั้งหมด ภาพประกอบ วิริยะ
