เยา

เยา หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เยา หมายถึง:

1. น. อาการที่ทองไม่แล่นติดต่อกันโดยตลอดในการหล่อ.

2. ว. เบา, อ่อน, น้อย เช่น ราคาเยา, มักใช้เข้าคู่กับคำ ย่อม เป็น ย่อมเยา เช่น ราคาย่อมเยา.