อง

คำอ่าน

เป็นคำอ่านขององค์

อง หมายถึง?

พจนานุกรมไทย อง หมายถึง:

  1. น. คำนำหน้านามของบุคคลซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของกษัตริย์ญวน เช่น องเชียงสือ องเชียงชุน, คำนำหน้าสมณศักดิ์พระสงฆ์อนัมนิกายชั้นปลัดขวาปลัดซ้ายและพระคณานุกรม เช่น องสรภาณมธุรส องสุตบทบวร. (ญ.).

ภาพประกอบ อง

  • อง เป็นคำอ่านของคำไหน?, คำในภาษาไทย อง อ่านว่า องค์

 แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...