ค้นหา "ผักหอม" ใน ภาษาอีสาน

ผลการค้นหา

ผักติ้ว

จัดเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลาง มีความสูงของต้นเฉลี่ยประมาณ 3-12 เมตร และอาจสูงได้ถึง 35 เมตร เรือนยอดเป็นทรงพุ่มกลม โคนต้มมีหนาม กิ่งก้านเรียว ส่วนกิ่งอ่อนมีขนนุ่มอยู่ทั่วไป เปลือกลำต้นเป็นสีน้ำตาลแดง แตกล่อนเป็นสะเก็ด ส่วนเปลือกด้านในเป็นสีน้ำตาลแกมเหลือง ลำต้นมีน้ำยางสีเหลืองปนแดงซึมออกมาเมื่อถูกตัดหรือเกิดแผล ขยายพันธุ์วิธีการใช้เมล็ด เป็นต้นไม้ที่ทนแล้งได้ดี พบได้ทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และทางภาคใต้ตอนเหนือ โดยจะขึ้นตามป่าดิบแล้ง ป่าโปร่ง ป่าเต็งรัง ป่าตามเชิงเขา และตามป่าเบญจพรรณ

ผัก-ติ้ว

ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวดตัวอักษร

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "ผักหอม"

หนานผัก

ผักติ้ว

ผักแค

หอมบั่ว

ผักขะแยง

ส้มผักเสี้ยน

ผักปูลิง

ผักกะแยง

โสรจตระการ

กลิ่นกลั้ว

แกงขม

เกษตรกรรม

ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ