ค้นเจอ 205 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "[ขะหฺนน] น. หมอนอิง. (ข. ขฺนล่ ว่า หมอนอิง, ขอนที่ใช้เป็นหมอน)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้กะตก , ขี้ตก ,ขี้โป้

ยางของต้นไม้ที่หล่นลงตามพื้นดิน ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้

ขี้ - กะ - ตก , ขี้ - ตก ,ขี้ - โป้

กิ้น

สั้น,สั้นลง, สั้น, สั้นมาก บางครั้งก็ใช้คำว่า กุ้น

กิ้น

อนิจกรรม

ความตาย พระยาพานทองตายใช้ว่า ถึงอนิจกรรม.

อะ - นิด - จะ - กำ

ไป

เคลื่อนไป เดินไป อย่างว่า ให้แต่งช้างม้ามิ่งพลแพน ญิงชายในนครขวางป่าวปุนไปพร้อม คนการใช้พอแสนคาดเครื่อง แผ้วแผ่นเท้าทางกว้างฮาบงาม (สังข์).

ไป

กน

ชื่ออักษรที่มีตัว ญ ณ น ร ล ฬ สะกด เรียกว่า แม่กน หรือ มาตรากน.

กน

ยอ

ยก ยกมือเรียก ยอมือ อย่างว่า ยอมือนบขาบกรกลอยไหว้ (สังข์) ชาติที่ยอเงิงไง้ขอนเห็นดูหลาก คันบ่เข็บก็งอดเงี้ยวงูฮ้อยหากมี บ่อย่าแล้ว (กลอน).

ยอ

ก่น

เจาะ, ขุด ใช้เสียมขุดดินให้เป็นหลุม หรือเป็นบ่อ

ก๊น

อสัญกรรม

ความตาย ข้าราชการชั้นเจ้าพระยาตาย ใช้ว่า ถึงแก่อสัญกรรม (ราชา).

อะ - สัน - ยะ - กไ

ขัว (ขุด)

การใช้เสียมขุดดินเบาๆเพื่อหาอะไรสักอย่าง

ขัว

คันจ้อง

ชื่อร่มกั้นแดดชนิดหนึ่งทำด้วยผ้า เรียก ฮ่มจ้อง อย่างว่า เชื้อชาติจ้องคันก่องกะยังหุบ บาดห่าชาตาหลุบหลูบลงคือจ้อง บาดห่าชะตาขึ้นขวางคือขอนก้เลยล่อง คาดชิล้มหยุมหญ้าบ่ฟัง (กลอน).

คันจ้อง

แหลวหลวง

เหยี่ยวใหญ่ เรียก แหลวหลวง อย่างว่า ครุฑใหญ่เปลื้องปีกแกว่งผาปิว แปนตูเห็นนาคเนืองในน้ำ แหลวหลวงเค้าหัวลายลุยผ่า นาคสว่านฟ้งฟางฮ้อนซ่าเสียง (สังข์).

แหลว - หลวง

กระจอบ

เครื่องมือสำหรับใช้ขุดดิน เรียก กระจอบ เสียม ก็ว่า.

กระ - จอบ


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ