ค้นเจอ 108 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ว-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้หลี้

มาก ดำขี้หลี เรียก ดำมากหรือดำปีด อย่างว่า เห็นว่าขี้หลี้อย่าฟ้าวขี่เฮือกลาย เห็นว่าดำขอยลอยอย่าฟ้าวพายเฮือเว้น (กลอน).

ขี้ - หลี้

แจวแหววสูงเจิ้นเทิ้น

สูงเรียวๆเหมือนไม่ไผ่

แจ๋ว - แหวว - สูง - เจิ้น - เทิ่น

ผักชีลาว

ผักชีลาว

ผั๋ก-ชี้-ล้าว

วัมมิก

จอมปลวก (ป. วมฺมิก).

วำ - มิก

สมเพศ

สงสาร

สม - เพด

ตลาด

ตลาด (เหมือนกับภาษากลาง)

ตะ - หลาด

กดเพศ

ไว้ท่า อวดทรง แสดงท่าทางว่ายังหนุ่มแน่น ไม่ทุกข์จนค่นแค้น อย่างว่า บ่าวก็กดเพศ ไว้ให้สาวดิ้นดั้นตาย (สังข์).

กด - เพด

ขี้ทูด

โรคเรื้อน โรคเรื้อนชนิดที่ตีนมือไม่หงิกงอ เรียก ขี้ทูด ชนิดที่ตีนหงิกมืองอ เรียก กุฏฐัง.

ขี้ - ทูด

ไตรเพท

ชื่อคัมภีร์ศาสนาพราหมณ์ มี 3 คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท.

ไตร - เพด

กก

ชื่ออักษรที่มีตัว ก ข ค ฆ สะกด เรียกว่า แม่กก หรือมาตรากก.

กก

สะออน

เป็นภาษาพูด (ควมเว้า) ของชาวอีสาน มีความหมายว่า ชอบใจ, พอใจ, ติดใจ, ปลื้ม, น่าชมเชย

สะ-ออน

มุ่น

แหลก ละเอียด ตำจนแตกละเอียดเรียก มุ่น มุ่นมิน ก็ว่า อย่างว่า มันก็แข็งใจตั้งเขียวดวเดินฟั่ง สะดุดด่วนต้องผาม้างมุ่นมิน (สังข์).

มุ่น


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ