ค้นเจอ 172 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้กะตก , ขี้ตก ,ขี้โป้

ยางของต้นไม้ที่หล่นลงตามพื้นดิน ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้

ขี้ - กะ - ตก , ขี้ - ตก ,ขี้ - โป้

ท้าว

คำแทนใช้นำหน้าเรียกคน

ท้าว

อนิจกรรม

ความตาย พระยาพานทองตายใช้ว่า ถึงอนิจกรรม.

อะ - นิด - จะ - กำ

ซั่ว

โง่, ขี้ขลาด, ชั่ว ใช้กับความหมายในทางลบ

ซัว

กกุธ์ห้า

เครื่องหมายความเป็นพระราชาธิบดี ๕ อย่าง คือ ๑.มงกุฎ ๒.พระขรรค์ชัยศรี ๓.เศวตฉัตร ๔.แส้จามร ๕.ฉลองพระบาตร ทั้ง ๕ นี้เรียกว่า กกุธ์ห้า กุกกุห้าก็เรียก อย่างว่ากุกกุภัณทะห้าของพระยาปางก่อน พี่ก็ยอยกม้วนองค์อ้วนผู้เดียว (สังข์).

กะ - กุ - ห้า

เง้า

ชื่อสัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่ง จำพวกกระโดดสูง รูปร่างคล้ายกบ มีสีดำ อาศัยอยู่ตามถ้ำหรือลำธารในป่าเขาเรียก เง้า.

เง้า

ก่น

เจาะ, ขุด ใช้เสียมขุดดินให้เป็นหลุม หรือเป็นบ่อ

ก๊น

ขัว (ขุด)

การใช้เสียมขุดดินเบาๆเพื่อหาอะไรสักอย่าง

ขัว

อสัญกรรม

ความตาย ข้าราชการชั้นเจ้าพระยาตาย ใช้ว่า ถึงแก่อสัญกรรม (ราชา).

อะ - สัน - ยะ - กไ

กฐิน

ผ้าที่นำไปถอดถวายแด่พระสงฆ์ที่จำพรรษาครบสามเดือนเรียกผ้ากฐินกฐินมี ๒ ชนิดคือ จุลกฐินและมหากฐิน กฐินที่ทำให้สำเร็จในวันเดียวเริ่มแต่ปั่นด้าย ทอ เย็บ ย้อมเป็นต้นเรียกจุลกฐินกฐินแล่นก็เรียก กฐินที่ใช้เวลานานและจัดเตรียมบริขารบริวารถวายพระได้มากเรียกมหากฐิน.

กะ - ถิน

หอผาสาท

เรือนที่มีหลังคาเป็นยอดแหลม ซึ่งเป็นที่ประทับของพระราชามหากษัตริย์ เรียก หอผาสาท.

หอ-ผา-สาท

โกบ,โอบ

การจับหรือถือสิ่งของโดยใช้สองมือ, จับ, ถือ, กำ

โกบ,โอบ


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ