ผลการค้นหา

ค้นเจอ 108 รายการ

แหลวหลวง

เหยี่ยวใหญ่ เรียก แหลวหลวง อย่างว่า ครุฑใหญ่เปลื้องปีกแกว่งผาปิว แปนตูเห็นนาคเนืองในน้ำ แหลวหลวงเค้าหัวลายลุยผ่า นาคสว่านฟ้งฟางฮ้อนซ่าเสียง (สังข์).

แหลว - หลวง

แอ่นแส่ว

นกแอ่นลม ชื่อนกชนิดหนึ่งชอบบินไปตามลม เรียก นกแอ่นแส่ว มีปีกยาว กินแมลงเป็นอาหาร.

แอ่น - แส่ว

เฮวฮอด

ถึงเร็ว อย่างว่า เมื่อนั้นหมอเมืองฮู้โดยพลันเฮวฮอด ขาบพระเจ้าลุ่มฟ้าปุนตั้งเลขเลียน (สังข์).

เฮว - ฮอด

อย่าฟ้าว

อย่าเพิ่ง

วัมมิก

จอมปลวก (ป. วมฺมิก).

วำ - มิก

เข็ดแข่ว,เข็ดแข้ว

เสียวฟัน

เข็ด - แข่ว

โซนแซว

เอะอะ,เสียงดัง

โซน - แซว

แหลว (นกชนิดหนึ่ง)

เหยี่ยว ชื่อนกชนิดหนึ่งในจำพวกนกอินทรีมีหลายชนิด เช่น แหลวแดง แหลวตังบี้ แหลวนกเขา แหลวพานโตน อย่างว่า เชื้อชาติแฮ้งบ่ห่อนเวิ่นนำแหลว แนวหงส์คำบ่บินนำฮุ้ง (ผญา) คือคู่ลูกไก่น้อยรือย้านหย่อนแหลว (สังข์).

แหลว

ลายตาแหลวห้อ

ลายเฉลว

ลาย - ตา - แหลว - ห้อ

สมเพศ

สงสาร

สม - เพด

ตลาด

ตลาด (เหมือนกับภาษากลาง)

ตะ - หลาด

กดเพศ

ไว้ท่า อวดทรง แสดงท่าทางว่ายังหนุ่มแน่น ไม่ทุกข์จนค่นแค้น อย่างว่า บ่าวก็กดเพศ ไว้ให้สาวดิ้นดั้นตาย (สังข์).

กด - เพด

ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด