ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ขุ่นมัว เศร้าหมอง อาวิล (ป. ส. อาวิล).
อาพิล
คำ, ถ้อยคำ, เรื่อง, คำอธิบาย, คำกล่าว (ป.).
กะ - ถา
คำนำ, ข้อความเบื้องต้นของเรื่อง, คำที่เป็นแนวทาง (ป.).
กะ - ถา - มุก
ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือพระพรหม (ป.ส.).
กะ - มะ - ลาด
ลูกเห็บ กรกวรรษ ฝนลูกเห็บ (ป.ส.).
กะ - ระ - กะ
การพูด การกระทำทางวาจา (ป. วจีกมฺม).
วะ - จี - กำ
เขตอายุ ระยะของอายุ (ป.ส. วย).
ไว
ความชั่วร้าย โทษ บาป (ป. อกุสลกมฺม).
อะ - กุ - สน - ละ - กำ
อุบายเรืองปัญญาเมื่อเจริญสมถกรรมฐานแล้ว กิเลส ๓ จะลดน้อยถอยลง แต่ก็ไม่หมดสิ้นไปจากใจ ต้องเจริญวิปัสสนากรรมฐานต่ออีก คือ ยกขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ อินทรีย์ ๒๒ อริยสัจ ๔ ปฎิจจสมุปบาท ๑๒ ขึ้นมาพิจารณาอีก จนให้เห็นขันธ์ ๕ เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เกิดนิพพิทาความเบื่อหน่าย วิราคะหายความกำหนัด วิมุตติความหลุดพ้น วิสุทธิความหมดจดกายและจิต ถึงที่สุดแห่งทุกข์ คือ พระนิพพาน กิเลส ๓ คือ ราคะ โทสะ และโมหะไม่เกิดอีก.
วิ - ปัด - สะ - นา - กำ
สิ้น ไม่มี ไม่เหลือ เช่น หมดลม หมดแล้ง หมดข้าว หมดปลา หมดนา หมดบ้าน.
หมด
พระผู้สิ้นอาสวะกิเลส, พระอรหันต์.
ขี - นา - สะ - วะ
อาจารย์สวดกรรมวาจาฝ่ายขวา คู่กับพระอนุสาวนาจารย์ อาจารย์ส่วนกรรมวาจาฝ่ายซ้ายในเวลาอุปสมบท.
กำ - มะ - วา - จาน