ค้นเจอ 67 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "ซ.ย.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โซนแซว

เอะอะ,เสียงดัง

โซน - แซว

แหลว (นกชนิดหนึ่ง)

เหยี่ยว ชื่อนกชนิดหนึ่งในจำพวกนกอินทรีมีหลายชนิด เช่น แหลวแดง แหลวตังบี้ แหลวนกเขา แหลวพานโตน อย่างว่า เชื้อชาติแฮ้งบ่ห่อนเวิ่นนำแหลว แนวหงส์คำบ่บินนำฮุ้ง (ผญา) คือคู่ลูกไก่น้อยรือย้านหย่อนแหลว (สังข์).

แหลว

ลายตาแหลวห้อ

ลายเฉลว

ลาย - ตา - แหลว - ห้อ

แจวแหววสูงเจิ้นเทิ้น

สูงเรียวๆเหมือนไม่ไผ่

แจ๋ว - แหวว - สูง - เจิ้น - เทิ่น

บักนาว

มะนาว

บัก-น่าว

หมากนาว

มะนาว

หมาก-น่าว

กงเมือง

เขตเมือง เรียก กงเมือง อย่างว่า มีในเขตขงกงเมืองสิวิราช (เวส) ท้าวก็คอยเห็นกงเมืองชั้นผีหลวงฮ้อยย่าน (สังข์) ข่อยเห็นกงเมืองชั้นจำปายาวย่าน (กา) ฟังยินซว่าซว่า ฮ้องกงราชเป็นจาน (สังข์) คอยเห็นกงเมืองก็พระยาขอมพอผอมผ่อ (ผาแดง)

กง - เมือง

ขี้หลี้

มาก ดำขี้หลี เรียก ดำมากหรือดำปีด อย่างว่า เห็นว่าขี้หลี้อย่าฟ้าวขี่เฮือกลาย เห็นว่าดำขอยลอยอย่าฟ้าวพายเฮือเว้น (กลอน).

ขี้ - หลี้

เจวเวิว

สูงไม่มีใบ

เจว - เวิว

แซวซะ

เสียงดัง,อึกกะทึก คึกโครม,มีมากมาย มีทั่วไป

แซว - ซะ

ซุมแซว

รื่นเริง,สังสรรค์

ซุม - แซว

ฮอดฮ้อย

ถึงจำนวนร้อย เรียก ฮอดฮ้อย อย่างว่า เมื่อนั้นตนประเสริฐท้าวธรงเดชลือฤทธิ์ ทวนเชษฐาไต่ทางนำน้อง คอยเห็นซวงหลวงพ้นฮังฮามหลายหลาก ยาวฮอดฮ้อยประมาณเส้นเชือกงัว (สังข์).

ฮอด - ฮ้อย


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ