ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คำนำ, ข้อความเบื้องต้นของเรื่อง, คำที่เป็นแนวทาง (ป.).
กะ - ถา - มุก
ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือพระพรหม (ป.ส.).
กะ - มะ - ลาด
ลูกเห็บ กรกวรรษ ฝนลูกเห็บ (ป.ส.).
กะ - ระ - กะ
การพูด การกระทำทางวาจา (ป. วจีกมฺม).
วะ - จี - กำ
เขตอายุ ระยะของอายุ (ป.ส. วย).
ไว
ความชั่วร้าย โทษ บาป (ป. อกุสลกมฺม).
อะ - กุ - สน - ละ - กำ
ชื่ออักษรที่มีตัว ก ข ค ฆ สะกด เรียกว่า แม่กก หรือมาตรากก.
กก
เป็นภาษาพูด (ควมเว้า) ของชาวอีสาน มีความหมายว่า ชอบใจ, พอใจ, ติดใจ, ปลื้ม, น่าชมเชย
สะ-ออน
น้อง (ป.ส.) อย่างว่า บ่ได้สุขอยู่สร้างเสวยราชเป็นพระยา คนิงแพงศรีชู่วันมีเอื้อน กำสุดโอ้กนิษฐาเจ้าพี่กูเอย ปานนี้ยักษ์ฆ่าเจ้ากินแล้วฮู้ว่ายัง นั้นเด(สังข์).
กะ - นิด - ภะ - ภัค - คิ - นี
กล้วย (ป.) อย่างว่า เจ้าผู้คีงเหลืองล้ำกทลีกล้วยบ่ม (สังข์).
กะ - ทะ - ลี
คนสนิท ผู้ชอบพอ คนโปรด คนรัก (ป.ส.).
วัน - ลบ
กรรมที่เลิกให้ผล การเลิกแล้วต่อกัน การไม่เอาโทษกัน เรียกเพียงคำว่า อโหสิ ก็มี (ป.).
อะ - โห - สิ - กำ