ค้นเจอ 125 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "คนอื่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กฎธรรมดา

ธรรมดาคืออาการหรือความเป็นไปของคนและสัตว์ เมื่อคนและสัตว์เกิดขึ้นมาแล้ว จะต้องเป็นไปตามธรรมดาของโลก ธรรมดาของโลกนั้นจะต้องกิน จะต้องนอน จะต้องป้องกันภัยอันตราย จะต้องสืบพันธุ์คนและสัตว์ที่เกิดมาแล้วจะเป็นอย่างนี้ นี่คือกฎของธรรมดา.

กด - ทำ - มะ - ดา

กรรมปฏิสรณะ

มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัยที่พึ่งแยกออกได้เป็น ๒ อย่าง คือตนและผู้อื่น พึ่งตนดีกว่าพึ่งผู้อื่น กรรมดีหรือกรรมชั่วที่เราทำไว้จะเป็นที่พึ่งของเรา.

กำ - มะ - ปะ - ติ - สะ - ระ - นะ

กองก้นจูดกูด

ลักษณะอาการของคนหมอบหัวลงแล้วยกก้นขึ้น

กอง - ก้น - จูด - กูด

โกกโซก

คนที่มีร่างกายเศร้าหมองเรียก หม่นโกกโซก.

โกก-โซก

ท้าว

คำแทนใช้นำหน้าเรียกคน

ท้าว

กองอ้วกย้วก

ลักษณะคนล้มทรุดตัวลงกองกับพื้น

กอง - อ้วก - ย้วก

ขี้เล้

น้ำมันที่ตกตะกอนขุ่นข้น เกิดจากน้ำมันยางหรือน้ำมันอย่างอื่น เรียก น้ำมันขี้เล้.

ขี้ - เล้

ขี้อ่ง

หยิ่ง,คนถือตัว,มาดเยอะ,หยิ่งทะนงตน

ขี้ - อ่ง

กรองกรอย (ตองตอย)

รุ่มร่าม, รุ่งริ่ง คนที่นุ่งผ้าขาดวิ่น

กรอง - กรอย

งัวเงียลุก

ตื่นนอนใหม่ ๆ, อาการคนเพิ่งตื่นนอน

งัว-เงีย-ลุก

ไข่เหา

เหาเป็นโรคชนิดหนึ่ง เกิดอยู่ตามศรีษะของคนบ้าง สัตว์บ้าง กินเลือดคนและสัตว์เป็นอาหาร เหานี้มีไข่ จึงเรียก หมากไข่เหา.

ไข่ - เหา

ข่า

คนใช้, คนรับใช้ คล้ายกับคำในภาษาไทยคำว่า ข้า, ขี้ข้า

ข่า


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ