ค้นเจอ 54 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "ล้ม,กลับหัว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไคว่ขีน

ระเนระนาด ไม้ล้มทับกันระเนระนาด เรียก ไม้ล้มไขว่ขีน อย่างว่า จิกฮังล้มโคมกันขีนไคว่ กล้วยอ้อยล้มโคมฮั้วไฮ่สวน สาวฮามฮ้างโคมกันกับบ่าว ผู้สาวส่ำน้อยล้มโคมท้าวบ่าวเชียง (บ.).

ไคว่ - ขีน

เว้ามวนซวนหัว

พูดตลกขบขันน่าหัวเราะ

เว้า - มวน - ซวน - หัว

ไขว่

กำหนดไม่ได้ นับจำนวนไม่ถูก , ไม้ล้มระเนระนาด หรือแปลว่าไขว่ห้าง

ไขว่

ง้วกเบิ่ง

เหลียวมอง, หันหน้ากลับมามอง

ง้วก - เบิ่ง

กบาล

กะโหลกศีรษะ,กระเบื้อง(ป.ส.กปาล) หัว (ข.) เช่น เขกกบาล เรียก เขกหัว.

กะ - บาน

กองก้นจูดกูด

ลักษณะอาการของคนหมอบหัวลงแล้วยกก้นขึ้น

กอง - ก้น - จูด - กูด

ก็

ก็เป็นคำต่อหรือแต่งความให้ติดกัน โบราณเขียนจุดบอดไว้บนหัว

ก้อ

หัวยุ่ม

หัวเราะ ยิ้มกรุ่มกริ่ม

หัว - ยุ่ม

กลอย

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่งจำพวกมัน มีหัวกินได้ หัวดิบมีพิษ คัน ต้องแช่น้ำให้จืดแล้วนึ่งให้สุก กินแทนข้าวได้

กลอย

กระจับ

พืชลอยน้ำชนิดหนึ่ง มีหัวกินได้ ใบใช้เป็นผัก เรียก กระจับ หมากจับ ก็ว่า.

กระ - จับ

กรกฎ

ปู ลักษณะของปูอ่อนในแข็งนอกเดินคดไปคดมา ก้าวไปสองก้าว ก้าวกลับหนึ่งก้าว.

กอ - ระ - กด

ไกล

ห่าง, ไม่ใกล้, ยาว อยู่ห่างกันเรียก ไกลกัน อย่างว่า หมากส้มนับมื้อไกลเกลือ หัวเฮือนับมื้อไกลฝั่ง ดอกสะมั่งนับมื้อไกลจากต้น ดมแล้วกลิ่นบ่หอม (กลอน) นับมื้อไกลกันแล้วหัวอินทร์เสด็จจาก หน้าผากไกลกระด้นคราวมื้อกูกบ่เห็น (หน้าผาก).

ไกล


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ