ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ใจหวิวแทบจะล้ม
จิด - หลูด - ล้ม
อคอย,รอถ้า,คอย (พบมากในผญา)
คอง - คอย
ประเพณีบ้านเมือง
คอง-เมือง
ซ่อนเงื่อนไว้
เสื่อง - เงื่อน
นั่งเหงา
ซง
เดินดุ่มๆ
ดุง - เดิน
ดูแล
เบิ่ง - แงง
เหลียวมองตาม
งวก - เบิ่ง
เสียงที่เกิดขึ้นเนื่องจากอากาศขยายตัวเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพราะความร้อนที่เกิดจากฟ้าแลบ เรียก ฟ้าฮ้อง.
ฟ้าฮ้อง
โห่ร้อง อย่างว่า จัดหมู่หน้ายอก่อนไหลหาญ ผายชะลือวอระนีเกี่ยวชูใสเข้า แมนหาญเข้าคุมคุมฮ้องโห่ เจ้ายี่เฆี่ยนหมู่ข้าฝูงกล้าดาดชน (ฮุ่ง).
ฮ้องโห่
ร้องไห้ อย่างว่า ในเมื่อพราหมณ์ขึ้นต้นไม้ฮ้องไห้อยู่ในดง จ่มเสียดายถงจีใจ้ ฮ้องไห้กล่าวถามหา ยังพระเวสสันดรเจ้าดั่งนั้น (เวส).
ฮ้องไห้
ร้องเสียงดัง อย่างว่า พอเมื่อฟืดฟืดฟ้าระดูด่วนคิมหันต์ มาแล้ว สาผลเนาอยู่นานในท้อง นับวันได้สิบเดือนพอขวบ ฟ้าเฮ่งฮ้องเดือนห้าฮว่านมา (ฮุ่ง).
ฮ้องเฮ่ง