ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ป่าไม้ ดง.
วะ-นะ
ดอกสลิด ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง เกิดตามป่า เป็นไม้พุ่ม เรียก ต้นกระจอน.
กระ - จอน - ป่า
เจ้าเมือง เจ้าเมืองเรียก แก่นเมือง อย่างว่า เจ้าเมืองดีบ่เห็นแก่เงินแสนไถ้ เจ้าเมืองดีเห็นแก่ไพร่แสนเมือง (ภาษิต).
แก่น - เมือง
เดินบุกป่าอย่างลำบาก
เดิน - ดุง - ดั้น
สุนัขป่า หรือ สุนัขบ้า
หมา - ว้อ
ชอบเวลาเธอยิ้ม
ทำพิธีเซ่นเจ้าตามธรรมเนียมจีน.
ไหว้ - เจ้า
เขตป่าดงที่มีความกว้างขวาง
แดน - ดง - กว้าง
พวกเขา
ขะ - เจ้า
กล้วย (ป.) อย่างว่า เจ้าผู้คีงเหลืองล้ำกทลีกล้วยบ่ม (สังข์).
กะ - ทะ - ลี
บ่อยๆ เนืองๆ คิดถึงเนืองๆ เรียก คึดไจ้ไจ้ จีไจ้ จีไจ้จีไจ้ ก็ว่า อย่างว่า เจ้าก็คิดเถิงบารมีธรรมเจ้าอยู่ไจ้ไจ้ (เวส).
ไจ้ - ไจ้
การสั่งเสียก่อนจะจากไปเรียก ให้ค่อยไป อย่างว่า ให้ค่อยไปดีเยอเจ้าผู้หงส์คำผ้ายเวหาเหินเมฆ กาดำเอิ้นจ้อยจ้อยให้อวนเจ้าอ่วยคืน (ผญา).
ให้ - ค่อย - ไป