ค้นเจอ 69 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "เจ้าป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วนะ

ป่าไม้ ดง.

วะ-นะ

กระจอนป่า

ดอกสลิด ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง เกิดตามป่า เป็นไม้พุ่ม เรียก ต้นกระจอน.

กระ - จอน - ป่า

แก่นเมือง

เจ้าเมือง เจ้าเมืองเรียก แก่นเมือง อย่างว่า เจ้าเมืองดีบ่เห็นแก่เงินแสนไถ้ เจ้าเมืองดีเห็นแก่ไพร่แสนเมือง (ภาษิต).

แก่น - เมือง

เดินดุงดั้น

เดินบุกป่าอย่างลำบาก

เดิน - ดุง - ดั้น

หมาว้อ

สุนัขป่า หรือ สุนัขบ้า

หมา - ว้อ

มักตอนเจ้ายิ้ม

ชอบเวลาเธอยิ้ม

ไหว้เจ้า

ทำพิธีเซ่นเจ้าตามธรรมเนียมจีน.

ไหว้ - เจ้า

แดนดงกว้าง

เขตป่าดงที่มีความกว้างขวาง

แดน - ดง - กว้าง

ขะเจ้า

พวกเขา

ขะ - เจ้า

กทลี

กล้วย (ป.) อย่างว่า เจ้าผู้คีงเหลืองล้ำกทลีกล้วยบ่ม (สังข์).

กะ - ทะ - ลี

ไจ้ไจ้

บ่อยๆ เนืองๆ คิดถึงเนืองๆ เรียก คึดไจ้ไจ้ จีไจ้ จีไจ้จีไจ้ ก็ว่า อย่างว่า เจ้าก็คิดเถิงบารมีธรรมเจ้าอยู่ไจ้ไจ้ (เวส).

ไจ้ - ไจ้

ให้ค่อยไป

การสั่งเสียก่อนจะจากไปเรียก ให้ค่อยไป อย่างว่า ให้ค่อยไปดีเยอเจ้าผู้หงส์คำผ้ายเวหาเหินเมฆ กาดำเอิ้นจ้อยจ้อยให้อวนเจ้าอ่วยคืน (ผญา).

ให้ - ค่อย - ไป


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ