ค้นเจอ 49 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "หัวแก้ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เว้ามวนซวนหัว

พูดตลกขบขันน่าหัวเราะ

เว้า - มวน - ซวน - หัว

กบาล

กะโหลกศีรษะ,กระเบื้อง(ป.ส.กปาล) หัว (ข.) เช่น เขกกบาล เรียก เขกหัว.

กะ - บาน

กองก้นจูดกูด

ลักษณะอาการของคนหมอบหัวลงแล้วยกก้นขึ้น

กอง - ก้น - จูด - กูด

ไตรรัตน์

แก้ว 3 ประการคือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์.

ไตร - รัด

ก็

ก็เป็นคำต่อหรือแต่งความให้ติดกัน โบราณเขียนจุดบอดไว้บนหัว

ก้อ

หัวยุ่ม

หัวเราะ ยิ้มกรุ่มกริ่ม

หัว - ยุ่ม

กลอย

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่งจำพวกมัน มีหัวกินได้ หัวดิบมีพิษ คัน ต้องแช่น้ำให้จืดแล้วนึ่งให้สุก กินแทนข้าวได้

กลอย

ใจเมือง

นางกษัตริย์ เรียก ใจเมือง อย่างว่า มีท่อเยาวยอดแก้วเป็นมิ่งใจเมือง นางลุนมีแม่เดียวเทียมท้าว ปรากฏแก้วสุมุณฑาธรงฮูป โฉมยิ่งเพี้ยงแพงไว้แว่นใจ (สังข์).

ใจ - เมือง

กระจับ

พืชลอยน้ำชนิดหนึ่ง มีหัวกินได้ ใบใช้เป็นผัก เรียก กระจับ หมากจับ ก็ว่า.

กระ - จับ

ฝาเฮือน

ฝาสำหรับกั้นเรือน เรียก ฝาเฮือน อย่างว่า ราชควงตั้งเวสณฑ์ผาสาท ฝาก่อแก้วเฮืองเข้มควี่วรรณ (สังข์).

ฝา - เฮือน

กฎ

ปรากฏ, สังกฏ อย่างว่า สังกฏว่ามันมา แต่บ่เห็นมา จักมันไปใส (บ.) ผากฏ ก็ว่า อย่างว่า ผากฏแก้วสุมุณฑาทรงฮูปโฉมยิ่งเพี้ยงแพงไว้แว่นใจ (สังข์).

กด

ไกล

ห่าง, ไม่ใกล้, ยาว อยู่ห่างกันเรียก ไกลกัน อย่างว่า หมากส้มนับมื้อไกลเกลือ หัวเฮือนับมื้อไกลฝั่ง ดอกสะมั่งนับมื้อไกลจากต้น ดมแล้วกลิ่นบ่หอม (กลอน) นับมื้อไกลกันแล้วหัวอินทร์เสด็จจาก หน้าผากไกลกระด้นคราวมื้อกูกบ่เห็น (หน้าผาก).

ไกล


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ