ผลการค้นหา

หมาหัวเน่า* *หมาหัวเน่า *หมาหัวเน่า*
ภาษาอีสานคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 36 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "หมาหัวเน่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมาว้อ

สุนัขป่า หรือ สุนัขบ้า

หมา - ว้อ

เว้ามวนซวนหัว

พูดตลกขบขันน่าหัวเราะ

เว้า - มวน - ซวน - หัว

กบาล

กะโหลกศีรษะ,กระเบื้อง(ป.ส.กปาล) หัว (ข.) เช่น เขกกบาล เรียก เขกหัว.

กะ - บาน

กองก้นจูดกูด

ลักษณะอาการของคนหมอบหัวลงแล้วยกก้นขึ้น

กอง - ก้น - จูด - กูด

ก็

ก็เป็นคำต่อหรือแต่งความให้ติดกัน โบราณเขียนจุดบอดไว้บนหัว

ก้อ

หัวยุ่ม

หัวเราะ ยิ้มกรุ่มกริ่ม

หัว - ยุ่ม

กลอย

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่งจำพวกมัน มีหัวกินได้ หัวดิบมีพิษ คัน ต้องแช่น้ำให้จืดแล้วนึ่งให้สุก กินแทนข้าวได้

กลอย

ไน

1.)เครื่องปั่นฝ้าย เรียก ไน หลา ก็ว่า 2.)ชื่อสุนัขป่าจำพวกหนึ่ง เรียก หมาใน หมาจิ้งจอก หมาจิกจอก ก็ว่า.

ไน

ขี้โพ่

หนทางที่เป็นโคลน มีน้ำขังเป็นแอ่ง วัวควายขี้เยี่ยวใส่ทำให้น้ำเน่าเสีย ที่เช่นนี้เรียก ขี้โพ่ ขี้ตมโพ่ ก็ว่า.

ขี้ - โพ่

ให้เลี้ยง

การอุปถัมภ์บำรุงโดยไม่ปล่อยปละละทิ้ง เรียกว่า ให้เลี้ยง อย่างว่า ให้น้องเลี้ยงพี่ไว้ตางหมาหอนเห่า บาดชู้เก่ามาฮอดแล้วไลถิ้มบ่ว่าสัง (ผญา).

ให้ - เลี้ยง

กระจับ

พืชลอยน้ำชนิดหนึ่ง มีหัวกินได้ ใบใช้เป็นผัก เรียก กระจับ หมากจับ ก็ว่า.

กระ - จับ

ขี้มะเฮ็ง

มะเร็ง มะเร็งคือโรคขี้มะเฮ็ง ขี้มะเฮ็งอาจแยกได้เป็น 2 ชนิด ชนิดที่เป็นแอ่งเหมือนเป็นแอ่งน้ำขนาดตื้น มีน้ำหนองไหล และขนิดที่เป็นเนื้อเน่า.

ขี้ - มะ - เฮ็ง

 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด