ค้นเจอ 48 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าเขียว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แข่วเจิง

ฟันเหยิน, ฟันหน้ายื่นไปข้างหน้า

แข่ว-เจิง

หน้าถั่งดังคม

หน้าตาคมขำ, หน้าตาดี

หน่า-ทัง-ดัง-ค้ม

กระจี

เขียว, อ่อน ดอกไม่เริ่มบาน สีเขียวอ่อนเรียก กระจี ขจี ก็ว่า อย่างว่า มาลาพั้วพวงกระจีแกมกิ่ง (กา).

กระ - จี

ไก

ที่สำหรับเหนี่ยวเรียก ไก เหนี่ยวให้ปืนลั่น เรียก ไกปืน เหนี่ยวให้หน้าเก้งลั่น เรียก ไกหน้าเก้ง เหนี่ยวให้หน้าจ้างลั่น เรียก ไกหน้าจ้าง.

ไก

ง้วกเบิ่ง

เหลียวมอง, หันหน้ากลับมามอง

ง้วก - เบิ่ง

ไตร

สาม เป็นคำนำหน้าสมาส เช่น ไตรลักษณ์ ไตรทวาร.

ไตร

ท้าว

คำแทนใช้นำหน้าเรียกคน

ท้าว

กระจก

กระจกเงา กระจกสำหรับส่องดูเงาหน้า เรียก กระจก แว่นแยงเงา ก็ว่า.

กระ - จก

ไคว่ค้อนกลอง

วิธีตีกลองแบบหนึ่งสำหรับตีกลองสองหน้า มือสองข้างจับค้อนสองอันไขว้กันแล้วตีพร้อมกัน.

ไคว่ - ค้อน - กลอง

มุ่น

แหลก ละเอียด ตำจนแตกละเอียดเรียก มุ่น มุ่นมิน ก็ว่า อย่างว่า มันก็แข็งใจตั้งเขียวดวเดินฟั่ง สะดุดด่วนต้องผาม้างมุ่นมิน (สังข์).

มุ่น

กระจาบ

ชื่อนกตัวเล็กๆชนิดหนึ่ง ขนาดนกกระจอก เรียก นกกระจาบ นกจาบ ก็ว่า อย่างว่า ฝูงนั้นกะทาทองไท้ยูงขัวเขาข่อ จิบจาบจ้อยคณาขุ้มขาบเขียว (สังข์).

กระ - จาบ

เฮไฮ

เรไร อย่างว่า ผ่อเห็นสะพั่งไม้เบื้องดอกดาวประกาย พุ้นเยอ ฟังยินเฮไฮฮันเฮ่งเสียงเฮฮ้อง คับคาค้ายสามมะเห็งอ้ายหาด ล้านเถื่อนถ้องเขียวเช้าค่ำวัน (ฮุ่ง).

เฮ - ไฮ


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ