ผลการค้นหา

ภาษาอีสานคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 25 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "คน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ซื่อ

คนตรง

ซื่อ

โข้เล่

คนให้เข้ากัน หรือ กวนให้เข้ากัน

โข้ - เล่

เผิ่น

คนอื่น, เขา (คนที่กำลังถูกพูดถึง)

เพิน

เพิ่น

คนอื่น, เขา (คนที่กำลังถูกพูดถึง)

เพิน

คนแก่

กฎุมพี

คนมั่งมีเรียก กฎุมพี กฎมพีต ก็ว่า อย่างว่า ยังมีกฎมพีตเชื้อสถิตที่นครหลวง พาราญสีเมืองทีปชมพูภายพื้น (เสียว).

กะ - ดุม - พี

กรรมกร

คนงาน, คนรับจ้างทำงาน เช่น ชาวนา ชาวสวน เป็นต้น.

กำ - มะ - กอน

วัลลภ

คนสนิท ผู้ชอบพอ คนโปรด คนรัก (ป.ส.).

วัน - ลบ

สื่อเมือง

คนกลางที่นำข่าวของมหาชนไปสู่รัฐ อย่างว่า ท้าวฮุ่งไขเงื่อนถ้อยถามหมู่ลุงอาว ผายความยินสื่อเมืองฝูงเหง้า บัดนี้เฮาก็ฟันแมนฮ้ายคลาเวียงสะสว่าง เพิงที่เมี้ยนเครื่องเข้าพลล้านลวดลาย ฮู้รือ (ฮุ่ง).

สื่อ - เมือง

ขาเลาะ

คนที่ชอบเที่ยวเตร่ไปเรื่อย ส่วนมากจะใช้กับวัยรุ่นหนุ่มสาวที่ชอบเตร็ดเตร่ เที่ยวเล่นสนุกสนาน

ขา-เลาะ

ขี้อ่ง

หยิ่ง,คนถือตัว,มาดเยอะ,หยิ่งทะนงตน

ขี้ - อ่ง

เคียว

แรด,ร่าน,ดอกทอง ,คนคึกคะนองเรียก คนเคียว อย่างว่า เถ้าคันเคียวสามซาวว่าหนุ่ม (กาพย์ปู่) หญิงดอกทอง เรียก คนหีเคียว อย่างว่า โต่บ่ช่างว่าไม้บ่เหนียว โตหีเคียวว่ากรรมก่อนกี้ (ภาษิต).

เคียว

 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด