ค้นเจอ 228 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "กะดอก ๆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้กะเพย

เส้นไหมที่สาวจากฝักหลอกหลีบ ฝักหลอกกลีบ ก็ว่า เส้นไหมชนิดนี้ไม่เรียบร้อย เรียก ไหมขี้กะเพย.

ขี้ - กะ - เพย

คักน้อ

ดูดี แบบเว่อๆ, เหมือนชมว่าดีแบบประชดประชันนิดๆ

คัก - น้อ

หลาย

มาก ของมีจำนวนมาก มากจำนวนสิบๆ เรียก หลายสิบ จำนวนร้อยๆ เรียก หลายร้อย จำนวนพันๆ เรียก หลายพัน

หลาย

กตัญญูกตเวที

ผู้รู้คุณแล้วตอบแทนคุณท่าน พึงทราบบุคคลหาได้ในโลก ๒ จำพวกคือ ๑.บุพพการี ผู้ทำอุปการะก่อน ๒.กตัญญูกตเวที ผู้รู้คุณแล้วตอบแทนคุณ บุพพการีมี ๔ จำพวก คือ ๑.พ่อแม่ ๒.ครูบาอาจารย์ ๓.เจ้านายผู้ปกครอง ๔.พระพุทธเจ้า

กะ - ตัน - ยู - กะ - ตะ - เว - ที

ไท้

ผู้เป็นใหญ่ ผู้เป็นหัวหน้า อย่างว่า เสด็จล่วงขึ้นเถิงไท้ขาบทูล (กา) ดอกหนึ่งฟ้าสนั่นก้องเวหา ดอกหนึ่งสถานกงญายอดไท้ ดอกหนึ่งซอมแซมหยาหลายกาบ ดวงดาดดวงละไล้ลูบไล้ลืมวาง (ฮุ่ง).

ไท้

กระจอก

ชื่อนกตัวเล็กๆ ชนิดหนึ่ง ชอบทำรังตามหลังคาเรือน เรียก นกกระจอก ก็ว่า อย่างว่า อุมลัวฮุ้งกาในแกกะออก จอกก่างกี้เจียผ้ายกะแดบดิน (สังข์). เศษ, เหลือ สิ่งของที่เหลือใช้เล็กๆ น้อยๆ เรียก กระจอก หรือ คนที่มีฐานะต่ำเรียก คนกระจอก. เขยก (ข. ขจอก) เรียก ม้าขาเขยก ว่า ม้ากระจอก.

กระจอก

แกงเจาะ

แกงใส่น้ำนิดๆ

แกง - เจาะ

ขี้เหงี่ย,ขี้เงียงเหงี่ย,ขี้ไงเงี่ย

ผงหรือฝุ่น(ละอองเล็กๆ)

ขี้ - เหงี่ย

ก่อด่อ

อาการที่ของเล็กๆ และสั้นยื่นออกมา

ก่อ-ด่อ

ขุ่มหมุ่ม

ลักษณะการเดินในที่มืดสลัว ๆ

ขุ่ม-หมุ่ม

แจวแหววสูงเจิ้นเทิ้น

สูงเรียวๆเหมือนไม่ไผ่

แจ๋ว - แหวว - สูง - เจิ้น - เทิ่น

ม้อย (ค่ำ)

ค่ำลงทีละนิดๆ

ม้อย


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ