ค้นเจอ 29 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "ล้มช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ช้าง

ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เรียก ต้นขี้ช้าง.

ขี้ - ช้าง

สะแล้งแง้ง (ล้ม)

ล้มนอนตะแคง

สะ - แล้ง - แง้ง

ซวนเซ

เซล้มไปนิดๆ

ซวน - เซ

จิดหลูดล้ม

ใจหวิวแทบจะล้ม

จิด - หลูด - ล้ม

ไคว่เข

สับสน ไขว้เขว เช่น ไม้ล้มทับกัน เรียก ไม้ล้มไคว่เข.

ไคว่ - เข

โหง่ย

อาการที่ค่อย ๆ เอนจนกระทั่งล้มลง

โหง่ย, หง่ย

ก้นขี้ถั่ง

ก้นกระแทก, ล้มลงก้นกระแทกกับพื้น

ก้น-ขี่-ทัง

กองอ้วกย้วก

ลักษณะคนล้มทรุดตัวลงกองกับพื้น

กอง - อ้วก - ย้วก

ไคว่ขีน

ระเนระนาด ไม้ล้มทับกันระเนระนาด เรียก ไม้ล้มไขว่ขีน อย่างว่า จิกฮังล้มโคมกันขีนไคว่ กล้วยอ้อยล้มโคมฮั้วไฮ่สวน สาวฮามฮ้างโคมกันกับบ่าว ผู้สาวส่ำน้อยล้มโคมท้าวบ่าวเชียง (บ.).

ไคว่ - ขีน

ไขว่

กำหนดไม่ได้ นับจำนวนไม่ถูก , ไม้ล้มระเนระนาด หรือแปลว่าไขว่ห้าง

ไขว่

ฮ่ำฮ้อง

ร่ำร้อง อย่างว่า คันกูเฮฮ่ำฮ้องเสือช้างแสม่งตาย นั้นแล้ว (สังข์).

ฮ่ำฮ้อง

ไอราพต

ไอราวัณ เอราวัณ ก็ว่า ช้างสามเศียร เป็นพาหนะของพระอินทร์ (ป. เอราวณ ส. ไอราวต).

ไอ - รา - พด


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ