ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สีชมภู (ภาษาอีสานตอนบน)
สี - บัว
สระบัว (ป.).
กะ - มะ - ลา - กอน
สวยจริงสวยจัง สุดจะพรรณา
งาม-โพด-งาม-เหลือ - งาม-แท้-งาม-ว่า
งาม
ไฉ - ไล
บัว, ดอกบัว, ดวงใจ (ป.).
กะ - มน
ใบเขียวงาม
ดั้ว
บัวผัน บัวผันเรียก บัวขี้แบ้ อี่แบ้ ก็ว่า บัวชนิดนี้มักเกิดตามหนอง อย่างว่า บัวขี้แบ้มาเกิดกลางหนอง บัวทองมาเกิดก้ำหัวสวนบ้านเก่า ที่เลิ๊กมาแล่นตื้นชิไปห้งบ่อนเขิน (ปัสเสน).
ขี้ - แบ้
บัวสาย ดอกขาว (ป.ส.).
กะ - มุด
สวย, ดี, งาม.
งด - งาม
ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือพระพรหม (ป.ส.).
กะ - มะ - ลาด
ขัด ปัด กวาด เช็ด ถู เพื่อให้สะอาดสวยงาม
ผั๋ด
กรรมฐานที่ยึดเอาซากศพเป็นอารมณ์ เพื่อพิจารณาให้เห็นความไม่งาม ความไม่เที่ยงแท้ของสังขารเป็นอารมณ์ (ป.).
อะ - สุ - พะ - กำ - มะ - ถาน