ค้นหา "*วร*" ใน พุทธสุภาษิต

ผลการค้นหา

นกชนิดหนึ่งเที่ยวบินอยู่ตามช่องเขา และ ไหล่เขา มีชื่อว่านกมัยหกะ มันบินไปสู่ต้นเลียบอันมีผลสุก แล้วร้องว่า ของข้า ๆ เมื่อนกมัยหกะร้องอยู่อย่างนั้นฝูงนกทั้งหลายก็พากันบินมาจิกกินผลเลียบ แล้วก็พากันบินไป นกมัยหกะก็ยังพร่ำอยู่อย่างเดิมนั้นเอง

เอวมิเธว เอกจฺโจ สงฺฆริตฺวา พหุ ธนํ เนวตฺตโน น ญาตีนํ ยโถธึ ปฏิปชฺชติ

คนบางคนในโลกนี้ก็ฉันนั้น เก็บทรัพย์สะสมไว้มากมายแล้ว ตนเองก็ไม่ได้ใช้ ทั้งไม่เผื่อแผ่เจือจานแก่ญาติทั้งหลายตามส่วน เมื่อเขาหวงแหนทรัพย์ไว้รำพึงว่า “ของข้าๆ” ราชการ หรือโจร หรือทายาท ก็มาเอาทรัพย์นั้นไป ตัวเขาก็ได้แต่รำพันอยู่อย่างนั้นนั่นเอง (๒๗/๙๓๑)

หมวดทาน

พุทธสุภาษิต จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ชาดก

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

พุทธสุภาษิตที่เกี่ยวข้องกับ "วร"

สิ่งทั้งหลายทั้งปวง ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น

บัณฑิตควรเจริญธรรมขาว

บัณฑิตควรละธรรมดำเสีย

ถึงพูดดี ก็ไม่ควรพูดเกินกาล

ธรรมของสัตบุรุษ อันสัตบุรุษควรรักษา

ควรเคารพสัทธรรม

พุทธสุภาษิต จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ