ค้นหาพุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต "ปราชญ์กล่าวว่าชีวิตนี้น้อยนัก"

- มีทั้งหมด 1 คำ/สำนวน ดังนี้

พุทธสุภาษิต ที่คล้ายกับ "ปราชญ์กล่าวว่าชีวิตนี้น้อยนัก"   ได้แก่

พุทธสุภาษิตหมวดหมู่
การร้องไห้หรือโศกเศร้า จะช่วยให้จิตใจสงบ สบาย ก็หาไม่ ทุกข์ยิ่งเกิดเพิ่มพูนทับทวี ทั้งร่ายกายก็พลอยทรุดโทรมหมวดชีวิต-ความตาย
คนที่สละความเศร้าโศกไม่ได้ มัวทอดถอนถึงคนที่จากไปแล้ว ตกอยู่ในอำนาจของความโศก ย่อมประสบความทุกข์หนักยิ่งขึ้นหมวดชีวิต-ความตาย
ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ทั้งคนพาล ทั้งบัณฑิต ทั้งคนมี ทั้งคนจน ล้วนเดินหน้าไปหาความตายทั้งหมดหมวดชีวิต-ความตาย
ผู้ที่เศร้าโศกถึงคนตาย ก็เหมือนเด็กร้องไห้ เหมือนกับขอพระจันทร์ที่โคจรไปในอากาศ คนตายถูกเผาอยู่ ย่อมไม่รู้ว่าญาติคร่ำครวญถึง เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่เศร้าโศก เขาไปแล้วตามวิถีทางของเขาหมวดชีวิต-ความตาย
วันและคืนย่อมผ่านไปหมวดชีวิต-ความตาย
สัตว์โลกถูกมฤตยูห้ำหั่นหมวดชีวิต-ความตาย
เจ็บ ก็เป็นทุกข์หมวดชีวิต-ความตาย
ความผัดเพี้ยนกับมฤตยูอันมีกองทัพใหญ่นั้น ไม่ได้เลยหมวดชีวิต-ความตาย
วัยสิ้นไปตามคืนและวันหมวดชีวิต-ความตาย

พุทธสุภาษิต หมวด "หมวดชีวิต-ความตาย" เหมือนกับ "ปราชญ์กล่าวว่าชีวิตนี้น้อยนัก"   ได้แก่

การตายโดยชอบธรรม ดีกว่าการมีชีวิตอยู่โดยไม่ชอบธรรมการร้องไห้ ความโศกเศร้า หรื การคร่ำครวญร่ำไรใด ๆ ย่อมไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ผู้ที่ตายแล้วก็คงอยู่อย่างเดิมนั้นเอง
การร้องไห้หรือโศกเศร้า จะช่วยให้จิตใจสงบ สบาย ก็หาไม่ ทุกข์ยิ่งเกิดเพิ่มพูนทับทวี ทั้งร่ายกายก็พลอยทรุดโทรมกาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยล่อมละลำดับไป ผู้เล็งเห็นภัยในมรณะนั้น พึงทำบุญอันนำสุขมาให้
กาลเวลาย่อมกลืนกินสรรพสัตว์ทั้งหลาย พร้อมกันไปกับตัวมันเองกาลเวลาล่วงไป ราตรีก็ผ่านไป
กาลเวลาล่วงไป วันคืนผ่านพ้นไป วัยก็หมดไปที่ละตอน ๆ ตามลำดับกี่วันผ่านไป ชีวิตก็ยิ่งใกล้ความตาย
ข้าพเจ้าไม่มีความชั่ว ซึ่งทไว้ ณ ที่ไหน ๆ เลย ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงไม่หวั่นเกรงความตายที่จะมาถึงคนจะมีชีวิตอยู่ได้ก็เพียงร้อยปี หรือจะเกินก็เพียงเล็กน้อย
คนถึงคราวตาย หมู่ญาติก็ช่วยไม่ได้คนที่รักใคร่ ตายจากไปแล้ว ย่อมไม่ได้พบเห็นอีกเหมือนคนตื่นขึ้นไม่ได้เห็นสิ่งที่ได้พบในฝัน
คนที่ร้องไห้ถึงคนตาย เขาก็จะต้องตายด้วยคนที่สละความเศร้าโศกไม่ได้ มัวทอดถอนถึงคนที่จากไปแล้ว ตกอยู่ในอำนาจของความโศก ย่อมประสบความทุกข์หนักยิ่งขึ้น
คนทุกคนต้องตายคนโง่ก็ตาย คนฉลาดก็ตาย
คนใดร้องไห้บ่นเพ้อถึงคนที่ตายไปแล้ว แม้คนที่ร้องนั้นก็ต้องตายเหมือนกันความตายย่อมครอบงำคนเก็บดอกไม้ (กามคุณ) ที่มีใจข้องในอารมณ์ต่าง ๆ ไม่อิ่มในกาม ไว้ในอำนาจ
ความตายย่อมมีแก่ผู้เกิดความผัดเพี้ยนกับมฤตยูอันมีกองทัพใหญ่นั้น ไม่ได้เลย
ดู พุทธสุภาษิต หมวด "หมวดชีวิต-ความตาย" ทั้งหมด view more