ค้นหาพุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต "ควรเปล่งวาจาไพเราะ ที่มีประโยชน์"

- มีทั้งหมด 1 คำ/สำนวน ดังนี้

  • 1/1

    ควรเปล่งวาจาไพเราะ ที่มีประโยชน์

    หมวดหมู่ หมวดวาจา

พุทธสุภาษิต ที่คล้ายกับ "ควรเปล่งวาจาไพเราะ ที่มีประโยชน์"   ได้แก่

พุทธสุภาษิตหมวดหมู่
ไม่ควรเปล่งวาจาที่ชั่วเลยหมวดวาจา
ควรเปล่งวาจางามหมวดวาจา
เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จหมวดวาจา
พึงเปล่งวาจางามเท่านั้น ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย การเปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ คนเปล่งวาจาชั่วย่อมเดือดร้อนหมวดวาจา
ไม่ควรเปล่งวาจาที่ดี ให้เกินควรแก่กาลหมวดวาจา
ควรกล่าววาจาที่น่ารักอันผู้ฟังยินดีเท่านั้น เพราะคนดีไม่นำพาคำชั่วของผู้อื่น คนดีจะกล่าวแต่คำไพเราะหมวดวาจา
บุคคลไม่ควรทำบาปซึ่งเป็นเครื่องกังวลในโลกทั้งปวง ด้วยกาย วาจา หรือด้วยใจ มีสติสัมปชัญญะ ละกามทั้งหลายได้แล้ว ไม่ควรเสพทุกข์อันประกอบด้วยสิ่งที่ไร้ประโยชน์หมวดบุคคล

พุทธสุภาษิต หมวด "หมวดวาจา" เหมือนกับ "ควรเปล่งวาจาไพเราะ ที่มีประโยชน์"   ได้แก่

คนกล่าววาจาชั่วย่อมเดือดร้อนคนพาลที่ยังไม่ถูกผูกมัด แต่พอพูดในเรื่องใด ก็ถูกผูกมัดในเรื่องนั้น
คนพูดไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรกคนเกิดมาชื่อว่ามีขวานเกิดติดปากมาด้วย สำหรับให้คนพาลใช้ฟันตนเอง ในเวลาพูดคำชั่ว
คนเขลา เมื่อกล่าวในเรื่องใดไม่ถูกผูก ก็ติดในเรื่องนั่น คนฉลาด เมื่อกล่าวในเรื่องใด แม้ถูกผูก ก็หลุดในเรื่องนั่นคนโกรธมีวาจาหยาบ
คนใดเมื่อถูกอ้างเป็นพยาน เบิกความเท็จ เพราะตนก็ด ีเพราะผู้อื่นก็ดี เพราะทรัพย์ก็ดี พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นคนเลวควรกล่าววาจาที่น่ารักอันผู้ฟังยินดีเท่านั้น เพราะคนดีไม่นำพาคำชั่วของผู้อื่น คนดีจะกล่าวแต่คำไพเราะ
ควรกล่าวแต่วาจาที่น่าพอใจควรกล่าวแต่วาจาที่ไม่ยังตนให้เดือดร้อน
ควรเปล่งวาจางาม

ควรเปล่งวาจาไพเราะ ที่มีประโยชน์

ความบริสุทธิ์พึงรู้ได้ด้วยถ้อยคำคำสัตย์แลเป็นวาจาที่ไม่ตาย
คำสัตย์แลเป็นวาจาไม่ตาย นั่นเป็นธรรมเก่า สัตบุรุษ ทั้งหลายเป็นผู้ตั้งมั่นในคำสัตย์ที่เป็นอรรถ และเป็นธรรมจะทำสิ่งใดพึงพูดสิ่งนั้น สิ่งใดไม่ทำไม่พึงพูดถึง บัณฑิตย่อมจะหมายเอาได้ว่า คนไม่ทำดีแต่พูด
ถ้ามีวาจาที่ประกอบด้วยข้อความแม้ตั้งพัน ซึ่งไม่เป็นประโยชน์แล้ว ข้อความที่เป็นประโยชน์เพียงบทเดียว ที่ฟังแล้วสงบระงับได้ ย่อมประเสริฐกว่าบุคคลทำสิ่งใดควรพูดสิ่งนั้น ไม่ทำสิ่งใดไม่ควรพูดสิ่งนั้น บัณฑิตย่อมกำหนดรู้คนที่ไม่ทำ ได้แต่พูด
บุคคลพึงกล่าววาจา ที่ไม่เป็นเหตุยังตนให้เดือดร้อน และไม่เป็นเหตุเบียดเบียนผู้อื่น วาจานั้นแล เป็นสุภาษิตผู้มีภูมิปัญญาย่อมไม่พูดพล่อยๆ เพราะเหตุแห่งคนอื่นหรือตนเอง ผู้นั้นย่อมมีผู้บูชา ในท่ามกลางชุมชน ภายหลังเขาย่อมไปสู่สุคติ
ดู พุทธสุภาษิต หมวด "หมวดวาจา" ทั้งหมด view more