ตัวอย่าง พุทธสุภาษิต ที่ใช้บ่อย 200 คำ

พุทธสุภาษิตหรือพุทธศาสนสุภาษิต หมายถึง ถ้อยคำดี ๆ ในพระพุทธศาสนา แต่ไม่ได้หมายความเฉพาะคำที่พระพุทธองค์ตรัสไว้เท่านั้น แม้สุภาษิตแทบทั้งหมดจะเป็นพระพุทธพจน์ก็ตาม แต่ก็ยังมีสุภาษิตคำอื่นที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาด้วย

รวมตัวอย่างของ พุทธสุภาษิต ที่ใช้บ่อย ๆ ในชีวิตประจำวัน ไว้ให้ดังนี้

ตัวอย่าง พุทธสุภาษิต ที่ใช้บ่อย 200 คำ
  1. การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก

    หมวดหมู่ หมวดทุกข์-พ้นทุกข์

  2. การฝึกจิตที่ข่มยาก ที่เบา มักตกไปในอารมณ์ที่น่าใคร่ เป็นความดี, เพราะว่าจิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  3. การไม่ทำบาป นำสุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  4. การเลือกให้ พระสุคตทรงสรรเสริญ

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  5. การอยู่ร่วมกับคนพาลเป็นทุกข์ เหมือนอยู่ร่วมกับศัตรูตลอดเวลา

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  6. กาลเวลาย่อมกลืนกินสรรพสัตว์ทั้งหลาย พร้อมกันไปกับตัวมันเอง

    หมวดหมู่ หมวดชีวิต-ความตาย

  7. ขันติคือความอดทน เป็นตบะอย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดอดทน

  8. ขึ้นชื่อว่าศิลปะ แม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  9. คนเกียจคร้าน ย่อมไม่พบความสุข

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  10. คนเกียจคร้านย่อมไม่พบทางด้วยปัญญา

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  11. คนโกรธย่อมฆ่าได้แม้มารดาของตน

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  12. คนขยัน พึงไม่ให้ประโยชน์ที่มาถึงแล้วผ่านไปโดยเปล่า

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  13. คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  14. คนแข็งกระด้างก็มีเวร

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  15. คนควรให้ของที่ควรให้

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  16. คนโง่ คนพาล ไม่ควรเป็นผู้นำ

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  17. คนโง่ ไม่ควรเป็นผู้นำ

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  18. คนฉลาดกล่าวว่า ปัญญาประเสริฐ เหมือนพระจันทร์ ประเสริฐกว่าดาวทั้งหลาย แม้ศีลสิริและธรรมของสัตบุรุษย่อมไปตามผู้มีปัญญา

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  19. คนดี ชอบช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  20. คนใดเป็นนักเลงหญิง นักเลงสุรา และนักเลงการพนัน ย่อมล้างผลาญทรัพย์ที่ตนได้แล้ว ๆ , ข้อนั้นเป็นเหตุแห่งผู้ฉิบหาย

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  21. คนใดมีจิตไม่ท้อถอย มีใจไม่หดหู่ บำเพ็ญกุศลธรรมเพื่อบรรลุที่เกษมจากโยคะ พึงบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นสังโยชน์ทั้งปวงได้

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  22. คนที่ผลัดวันประกันพรุ่งนี้ ย่อมเสื่อม ยิ่งผลัดวันมะรืนนี้ ก็ยิ่งเสื่อม

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  23. คนที่เห็นแต่โทษผู้อื่น คอยแต่เพ่งโทษนั้น อาสวะก็เพิ่มพูน เขายังไกลจากความสิ้นอาสวะ

    หมวดหมู่ หมวดกิเลส

  24. คนนั่งนิ่ง เขาก็นินทา คนพูดมาก เขาก็นินทา แม้แต่คนพูดพอประมาณ เขาก็นินทา คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  25. คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  26. คนผู้สดับน้อยนี้ ย่อมแก่ไป เหมือนวัวแก่ อ้วนแต่เนื้อ แต่ปัญญาไม่เจริญ

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  27. คนพาลเท่านั้น ย่อมไม่สรรเสริญทาน

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  28. คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์

    หมวดหมู่ หมวดความโกรธ

  29. คนมักทำบาปเพราะความหลง

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  30. คนมีปัญญา พึงสร้างเกาะที่น้ำหลากมาให้ท่วมไม่ได้ ด้วยความหมั่น ความไม่ประมาท ความสำรวม และความข่มใจ

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  31. คนมีปัญญาดีไม่ประมาทในเมื่อผู้อื่นประมาท มักตื่นในเมื่อผู้อื่นหลับ ย่อมละทิ้งผู้ประมาท (คนโง่) เหมือนม้าฝีเท้าเร็ว ทิ้งม้าไม่มีกำลังไปฉะนั้น

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  32. คนมีปัญญาทราม ได้ยศแล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ย่อมปฏิบัติ เพื่อเบียดเบียนทั้งตนและผู้อื่น

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  33. คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  34. คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  35. คนมีสันดานชั่ว ย่อมลำบากเพราะกรรมของตน

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  36. คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  37. คนสะอาด ไม่ยินดีในความชั่ว

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  38. คนห่อกฤษณาด้วยใบไม้ แม้ใบไม้ก็หอมไปด้วยฉันใด การคบกับนักปราชญ์ก็หอมไปด้วยฉันนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  39. คนห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา แม้หญ้าคาก็พลอยเหม็นเน่าไปด้วยฉันใด การคบกับคนพาลก็เป็นคนพาลฉันนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  40. คนเห็นแก่ตัว เป็นคนสกปรก

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  41. คนอกตัญญูค่อยจับผิดอยู่เป็นนิตย์ ขะทำให้เขาพอใจไม่ได้ ถึงจะให้แผ่นดินทั้งหมดแก่เขา ผู้มีปกติมองหาโทษอยู่เสมอ ก็จะทำให้เขาพอใจไม่ได้

    หมวดหมู่ คนอกตัญญู

    คำบาลี อกตัญญุสสะ โปสัสสะ นิจจัง วิวะระทัสสิโน สัพพัญเจ ปะฐะวิง ทัชชา เนวะ นัง อะภิราธะเยฯ

  42. คบคนเช่นใด ก็เป็นคนเช่นนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  43. คบคนเช่นใด ย่อมเป็นคนเช่นนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  44. คบคนเช่นใดเป็นมิตร เขาก็เป็นคนเช่นนั้น เพราะการอยู่ร่วมกันย่อมเป็นเช่นนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  45. ควรคบมิตรที่ดี

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  46. ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  47. ควรทำบุญอันนำสุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดบุญ

  48. ควรระแวงในศัตรู แม้ในมิตรก็ไม่ควรไว้ใจ

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  49. ควรระแวงภัยที่ควรระแวง พึงระวังภัยที่ยังไม่มาถึง ผู้ฉลาดย่อมมองดูโลกทั้ง 2 เพราะกลัวต่ออนาคต

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  50. ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  51. ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายแห่งคนดี

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  52. ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  53. ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก

    หมวดหมู่ หมวดความโกรธ

  54. ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  55. ความดี อันคนชั่วทำยาก

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  56. ความดี อันคนดีทำง่าย

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  57. ความเป็นสหายไม่มีในคนพาล

    หมวดหมู่ หมวดมิตร

  58. ความพร้อมเพรียงของปวงชนผู้เป็นหมู่ ยังความเจริญให้สำเร็จ

    หมวดหมู่ หมวดสามัคคี

  59. ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะย่อมนำสุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  60. ความพร้อมเพรียงของหมู่เป็นสุข และ การสนับสนุนคนผู้พร้อมเพรียงกันก็เป็นสุข, ผู้ยินดีในคนผู้พร้อมเพรียงกัน ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่คลาดจากธรรมอันเกษมจากโยคะ

    หมวดหมู่ หมวดศีล

  61. ความมีปัญญา ย่อมรู้ได้จากการสนทนา

    หมวดหมู่ หมวดการศึกษา

  62. ความไม่เบียดเบียนกันเป็นสุขในโลก

    หมวดหมู่ หมวดความสุข

  63. ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  64. ความรักอื่น เสมอด้วยความรักตนเองไม่มี

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  65. ความโลภเป็นอันตรายแห่งธรรมทั้งหลาย

    หมวดหมู่ หมวดกิเลส

  66. ความสั่งสมบาป นำทุกข์มาให้

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  67. ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  68. ความสำรวมในที่ทั้งปวง เป็นดี ท่านว่าศีล เป็นความดี

    หมวดหมู่ หมวดศีล

  69. ความสุขอื่น ยิ่งกว่าความสงบไม่มี

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  70. ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง สังขารเป็นทุกข์อย่างยิ่ง รู้ข้อนั้นตามเป็นจริงแล้ว ดับเสียได้ เป็นสุขอย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  71. ความอดทน นำมาซึ่งประโยชน์สุข

    หมวดหมู่ หมวดอดทน

  72. ความอดทน เป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์

    หมวดหมู่ หมวดอดทน

  73. ความอดทน เป็นตปะ (ตบะ) ของผู้พากเพียร

    หมวดหมู่ หมวดอดทน

  74. ความอดทนเป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์ ความอดทนเป็นตบะของผู้พากเพียร ความอดทนเป็นกำลังของนักพรต ความอดทนนำประโยชน์สุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดอดทน

  75. ค่อย ๆ เก็บรวบรวมทรัพย์ ดังปลวกก่อจอมปลวก

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  76. คำจริงเป็นสิ่งไม่ตาย

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  77. ใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ ดีกว่า

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  78. จงเตือนตน ด้วยตนเอง

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  79. จงเตือนตนด้วย ตนเอง

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  80. จงมีความพยายามในหน้าที่ของตน

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  81. จงสามัคคีมีน้ำใจต่อกัน

    หมวดหมู่ หมวดสามัคคี

  82. จิตจอดอยู่กับใคร ถึงไกลกัน ก็เหมือนอยู่ชิดใกล้ ใจหมางเมินใคร ถึงใกล้กัน ก็เหมือนอยู่แสนไกล

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  83. ชนะตนนั่นแหละประเสริฐกว่า

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  84. ชื่อว่าที่ลับ ไม่มีในโลก

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  85. ชื่อว่าที่ลับของผู้ทำบาปกรรม ไม่มีในโลก

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  86. ดอกบัว เกิดและเจริญงอกงามในน้ำแต่ไม่ติดน้ำ ทั้งส่งกลิ่นหอม ชื่นชูใจให้รื่นรมย์ฉันใด พระพุทธเจ้าทรงเกิดในโลก และอยู่ในโลก แต่ไม่ติดโลก เหมือนบัวไม่ติดน้ำฉันนั้น

    หมวดหมู่ หมวดพบสุข

  87. ได้ลาภ เสื่อมลาภ ได้ยศ เสื่อมยศ นินทา สรรเสริญ สุข และ ทุกข์ สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาในหมู่มนุษย์ไม่มีความเที่ยงแม้แน่นอน อย่าเศร้าโศกเลย ท่านจะโศกเศร้าไปทำไม

    หมวดหมู่ หมวดพบสุข

  88. ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  89. ถ้าคนพึงทำบาป ก็ไม่ควรทำบาปนั้นบ่อย ๆ ไม่ควรทำความพอใจในบาปนั้น เพราะการสั่งสมบาปนำทุกข์มาให้

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  90. ถ้าประสบสุขทุกข์ เพราะบุญบาปที่ทำไว้ก่อนเป็นเหตุ ชื่อว่าเปลื้องบาปเก่าที่ทำไว้ ดุจเปลื้องหนี้ฉะนั้น

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  91. ถ้าพึงเห็นสุขอันไพบูลย์ เพราะยอมเสียสละสุขส่วนน้อย ผู้มีปัญญาเล็งเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็ควรสละสุขส่วนน้อยเสีย

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  92. ถ้าสอนผู้อื่นฉันใด พึ่งทำตนฉันนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้ว ควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  93. ถึงสิ้นทรัพย์ ผู้มีปัญญาก็เป็นอยู่ได้, แต่อับปัญญา แม้มีทรัพย์ก็เป็นอยู่ไม่ได้

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  94. ทั้งคนมี ทั้งคนจน ล้วนมีความตายเป็นเบื้องหน้า

    หมวดหมู่ หมวดชีวิต-ความตาย

  95. ท่านทั้งหลาย จงยินดีในความไม่ประมาท คอยรักษาจิตของตน จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างที่ตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  96. ท่านทั้งหลายจงเห็นความเกียจคร้านว่าเป็นภัย และ เห็นการปรารภความเพียรว่าปลอดภัย แล้วปรารภความเพียรเถิด นี้เป็นพุทธานุศาสนี

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  97. ท่านทั้งหลายต้องทำความเพียรเอง ตถาคตเป็นแต่ผู้บอก ผู้มีปกติเพ่งพินิจดำเนินไปแล้วจักพ้นจากเครื่องผูกของมาร

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  98. ท่านว่า ทานและการรบ เสมอกัน

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  99. ทำกรรมใดแล้วร้อนใจภายหลัง กรรมที่ทำแล้วนั้นไม่ดี

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  100. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  101. ทำไม่ได้ อย่าพูด

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  102. ทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้น ทุกข์ย่อมตั้งอยู่ และเสื่อมไป นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรเกิด นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรดับ

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  103. โทษคนอื่น เห็นง่าย แต่โทษตนเองเห็นยาก

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  104. นิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดทุกข์-พ้นทุกข์

  105. นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดความสุข

  106. บัณฑิตพึงตั้งตนไว้ในคุณอันสมควรก่อน แล้วจึงสอนผู้อื่นภายหลัง จึงไม่มัวหมอง

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  107. บัณฑิตพึงทำความเป็นเพื่อนกับคนมีศรัทธา มีศีลเป็นที่รัก มีปัญญาและเป็นพหุสูต เพราะการสมาคมกับคนดีเป็นความเจริญ

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  108. บัณฑิตไม่ควรทำความเป็นเพื่อนกับคนส่อเสียด คนมักโกรธ คนตระหนี่ และคนเพลิดเพลินในสมบัติ เพราะการสมาคมกับคนชั่ว เป็นความเลวทราม

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  109. บัณฑิตไม่พึงคบอสัตบุรุษ พึงคบแต่สัตบุรุษ เพราะอสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมนำไปสู่สุคติ

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  110. บัณฑิตย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  111. บัณฑิตย่อมฝึกตน

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  112. บัณฑิตย่อมไม่แสดงอาการขึ้นลง

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  113. บัณฑิตย่อมสรรเสริญความไม่ประมาท

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  114. บาปกรรม ที่ทำแล้วย่อมไม่มีเปลี่ยนแปลง เหมือนนมสดที่รีดในวันนั้น, บาปย่อมตามเผาคนเขลา เหมือนไฟที่เถ้ากลบไว้

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  115. บาปไม่มี แก่ผู้ไม่ทำ

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  116. บุคคลควรเตือนกัน ควรสอนกัน และ ป้องกันจากคนไม่ดี เพราะเขาย่อมเป็นที่รักของคนดี แต่ไม่เป็นที่รักของคนไม่ดี

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  117. บุคคลไม่ควรลืมตน

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  118. บุคคลหว่านพืชเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น ผู้ทำกรรมดี ย่อมได้ผลดี ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้ผลชั่ว

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  119. บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ ในโลกหน้า

    หมวดหมู่ หมวดบุญ

  120. ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่าหนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  121. ปราชญ์ พึงรักษาศีล

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

    คำบาลี สีลํ รกฺเขยฺย เมธาวี

  122. ปราชญ์ผู้ให้ความสุข ย่อมได้รับความสุข

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  123. ปัญญา เปรียบเสมือนเครื่องประดับแห่งตน

    หมวดหมู่ หมวดการศึกษา

  124. ปัญญา ย่อมเกิดเพราะการฝึกฝน

    หมวดหมู่ หมวดการศึกษา

  125. ปัญญาประเสริฐกว่าทรัพย์

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  126. ปัญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  127. เปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ

    หมวดหมู่ หมวดวาจา

  128. ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  129. ผู้ขยันในหน้าที่การงาน ไม่ประมาท เข้าใจจัดการงาน เลี้ยงชีวิตพอสมควร จึงรักษาทรัพย์ที่หามาได้

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  130. ผู้คบคนชั่ว ย่อมถึงความสุขโดยส่วนเดียวไม่ได้ เขาย่อมยังตนให้ประสบโทษ เหมือนกิ้งก่าเข้าฝูงเหี้ยฉะนั้น

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  131. ผู้เคารพผู้อื่น ย่อมมีความเคารพตนเอง

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  132. ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  133. ผู้ใด อันผู้อื่นทำความดี ทำประโยชน์ให้ในกาลก่อนย่อมสำนึก (คุณของเขา) ได้ ประโยชน์ที่ผู้นั้นปรารถนาย่อมเจริญ

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  134. ผู้ใดเกียจคร้าน มีความเพียรเลว พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี แต่ผู้ปรารถนาความเพียรมั่นคง มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่าผู้นั้น

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  135. ผู้ใดทำกรรมชั่ว ล่อลวงเอาทรัพย์พี่น้อง พ่อแม่ ผู้นั้นมีจิตชั่วร้าย ย่อมไม่มีความเจริญ แม้เทวดาก็ไม่บูชาเขา

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  136. ผู้ใดมีความไร้ศีลธรรมครอบคลุม เหมือนย่านทรายคลุมไม้สาละ ผู้นั้นชื่อว่าทำตนเหมือนถูกผู้ร้ายคุมตัว

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  137. ผู้ใดมีปัญญาทราม มีใจไม่มั่นคง พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ส่วนผู้มีปัญญาเพ่งพินิจ มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่า

    หมวดหมู่ หมวดความประมาท

  138. ผู้ตั้งใจศึกษา ย่อมได้ปัญญา

    หมวดหมู่ หมวดการศึกษา

  139. ผู้ถึงพร้อมด้วยศีล มีปัญญา มีใจมั่นคงดีแล้วปรารภความเพียร ตั้งตนไว้ในธรรม ในกาลทุกเมื่อ ย่อมข้ามโอฆะที่ข้ามได้ยาก

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  140. ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวแท้

    หมวดหมู่ หมวดมิตร

  141. ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตนอยู่เป็นนิจ

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  142. ผู้ประมาท เหมือนคนตายแล้ว

    หมวดหมู่ หมวดความประมาท

  143. ผู้ปรารถนาความสุขที่มั่นคง พึงเว้นมิตรชั่วเสีย คบแต่บุคคลสูงสุด และพึงตั้งอยู่ในโอวาทของท่าน

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  144. ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  145. ผู้มีจิตสงบ มีปัญญาเครื่องรักษาตัว มีสติ เป็นผู้เพ่งพินิจ ไม่เยื่อใยในกาม ย่อมเห็นธรรมโดยชอบ

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  146. ผู้มีจิตอันไม่ชุ่มด้วยราคะ มีใจอันโทสะไม่กระทบแล้ว มีบุญและบาปอันละได้แล้ว ตื่นอยู่ ย่อมไม่มีภัย

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  147. ผู้มีตน ฝึกตนดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้ยาก

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  148. ผู้มีปัญญา ถึงพร้อมด้วยความรู้ ฉลาดในวิธีจัดการงาน รู้กาลและรู้สมัย เขาพึงอยู่ในราชการได้

    หมวดหมู่ หมวดปัญญา

  149. ผู้มีปัญญา พึงรักษาจิตที่เห็นได้ยากนัก ละเอียดนัก มักตกไปในอารมณ์ที่น่าใคร่, เพราะว่าจิตที่คุ้มครองแล้วนำสุขมาให้

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  150. ผู้มีปัญญาทราม มีจิตใจกระด้าง ถึงฟังคำสอนของพระชินเจ้า ก็ยังห่างไกลจากพระสัทธรรม เหมือนดินกับฟ้า

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  151. ผู้ไม่ประมาท ย่อมไม่ตาย

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  152. ผู้หมั่นในการงาน ไม่ประมาท เป็นผู้รอบคอบ จัดการงานเรียบร้อย, จึงควรอยู่ในราชการ

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  153. ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  154. ผู้ให้ข้าว ชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้ผ้า ชื่อว่าให้ผิวพรรณ ผู้ให้ยานพาหณะ ชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีปโคมไฟ ชื่อว่าให้จักษุ

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  155. ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก คนหมู่มากย่อมคบเขา

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  156. ผู้ให้สิ่งที่เลิศ ย่อมได้สิ่งที่เลิศอีก

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  157. ผู้ให้สิ่งที่เลิศ ให้สิ่งที่ดี ให้สิ่งที่ประเสริฐ ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศในภพที่ตนเกิด

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  158. ผู้ให้สิ่งประเสริฐ ย่อมถึงฐานะที่ประเสริฐ

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  159. ผู้ไหว้ ย่อมได้รับการไหว้ตอบ

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  160. พวกโจร เป็นเสนียดของโลก

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  161. พึงขวนขวายในเป้าหมายของตน

    หมวดหมู่ หมวดตน- ฝึกตน

  162. พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  163. พึงชนะคนโกรธด้วยความไม่โกรธ

    หมวดหมู่ หมวดการชนะ

  164. พึงชนะคนพูดปดด้วยคำจริง

    หมวดหมู่ หมวดการชนะ

  165. พึงชนะคนไม่ดีด้วยความดี

    หมวดหมู่ หมวดการชนะ

  166. พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ

    หมวดหมู่ หมวดความโกรธ

  167. พึงรักษาความดีของคนไว้ ดังเกลือรักษาความเค็ม

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  168. พึงละเว้นบาปทั้งหลาย

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  169. พึงศึกษาความสามัคคี ความสามัคคีนั้น ท่านผู้รู้ทั้งหลาย สรรญเสริญแล้ว ผู้ยินดีในสามัคคี ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่คลาดจากธรรมอันเกษมจากโยคะ

    หมวดหมู่ หมวดสามัคคี

  170. พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต พึ่งสละ ทั้งทรัพย์ อวัยวะ และ ชีวิต เพื่อรักษาธรรม (ความถูกต้อง)

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  171. พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  172. เพราะความไว้ใจภัยจึงตามมา

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  173. ฟังด้วยดี ย่อมได้ปัญญา

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  174. ภิกษุทั้งหลาย พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมาท มีสติ มีศีลดีงาม ตั้งความดำริไว้ให้ดี คอยรักษาจิตใจของตน

    หมวดหมู่ หมวดความไม่ประมาท

  175. มีมิตรเลวมีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทเลวและที่เที่ยวเลว

    หมวดหมู่ หมวดมิตร

  176. มีศัตรูเป็นบัณฑิต ดีกว่ามีมิตรเป็นคนพาล

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  177. เมื่อคนโง่มีปัญญาทราม ทำกรรมชั่วอยู่ก็ไม่รู้สึก เขาเดือดร้อนเพราะกรรมของตน เหมือนถูกไฟไหม้

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  178. เมื่อคอยระวังอยู่ เวรย่อมไม่ก่อขึ้น

    หมวดหมู่ หมวดศีล

  179. เมื่อผู้อื่นทำความดีให้ ทำประโยชน์ให้ก่อน แต่เราไม่สำนึกบุญคุณ เมื่อมีกิจเกิดขึ้นภายหลัง จะหาผู้ช่วยทำไม่ได้

    หมวดหมู่ หมวดกิเลส

  180. เมื่อมีจิตใจไม่หนักแน่น เห็นคนใจเบา มักประทุษร้ายมิตร ผู้มีความประพฤติกลับกลอกเป็นนิตย์ ย่อมไม่มีความสุข

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  181. เมื่อให้ บุญก็เพิ่มขึ้น

    หมวดหมู่ หมวดทาน

  182. ไม่ควรทำบาป เพราะเห็นแก่กิน

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  183. ไม่ควรเสพธรรมที่เลว ไม่ควรอยู่กับความประมาท ไม่ควรเสพมิจฉาทิฏฐิ ไม่ควรเป็นคนรกโลก

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  184. โลกถูกจิตนำไป ถูกจิตชักไป, สัตว์ทั้งปวงไปสู่อำนาจแห่งจิตอย่างเดียว

    หมวดหมู่ หมวดจิต

  185. โลภะ โทสะ โมหะ เกิดจากตัวเอง ย่อมเบียดเบียนผู้มีใจชั่ว ดุจขุยไผ่ฆ่าต้นไผ่ฉะนั้น

    หมวดหมู่ หมวดกิเลส

  186. เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

    หมวดหมู่ หมวดบาป-เวร

  187. ศีล พึงรู้ได้ด้วยการอยู่ร่วมกัน

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  188. สติ เป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

  189. สังขาร เป็นทุกข์อย่างยิ่ง

    หมวดหมู่ หมวดทุกข์-พ้นทุกข์

  190. สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  191. สัตว์ทั้งหลายย่อมต้องการความสุข ผู้ใดแสวงหาสุขเพื่อตน ไม่เบียดเบียนเขาด้วยอาชญา ผู้นั้นละไปแล้ว ย่อมได้สุข

    หมวดหมู่ หมวดกรรม

  192. สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งนั้นล้วนมีความดับไปเป็นธรรมดา

    หมวดหมู่ หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป

  193. สิ่งทั้งหลายทั้งปวง ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น

    หมวดหมู่ หมวดธรรม

  194. เหย้าเรือนที่ปกครองไม่ดี นำทุกข์มาให้

    หมวดหมู่ หมวดทุกข์-พ้นทุกข์

  195. อย่าปล่อยกาลเวลาให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  196. อย่ารำพึงถึงความหลัง อย่ามัวหวังถึงอนาคต

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  197. อยู่ร่วมกับคนชั่ว ย่อมมีแต่ความทุกข์

    หมวดหมู่ หมวดธรรมเบื้องต้น

  198. อยู่ร่วมกับปราชญ์นำสุขมาให้ เหมือนสมาคมกับญาติ

    หมวดหมู่ หมวดคบหา

  199. อริยมรรคย่อมบริสุทธิ์ เมื่อขับไล่ความหลับ ความเกียจคร้าน ความบิดขี้เกียจ ความไม่ยินดี และ ความเมาอาหารนั้นได้ด้วยความเพียร

    หมวดหมู่ หมวดความเพียร

  200. อ่อนไป ก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไป ก็มีภัยเวร

    หมวดหมู่ หมวดบุคคล

Download PDF

สำหรับเพื่อน ๆ ที่ต้องการดาวน์โหลดไฟล์เพื่อไปเปิดอ่านหรือใช้งานด้านอื่นเอง เราได้เตรียมไฟล์ PDF แจกฟรีให้ด้วย สามารถกดที่ปุ่มดาวน์โหลดได้เลย

พุทธสุภาษิต ที่ใช้บ่อย
PDF – ตัวอย่าง พุทธสุภาษิต ที่ใช้บ่อย
Download