บุพการี หมายถึงอะไร

คำศัพท์ภาษาไทย

หมายถึงน. ผู้ที่ทําอุปการะมาก่อน เช่น บิดามารดาเป็นบุพการีของบุตรธิดา. (ป. ปุพฺพการี); (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.

ภาพประกอบ บุพการี

  • บุพการี หมายถึงอะไร? ความหมาย คำอ่าน และตัวอย่างประโยค, คำศัพท์ภาษาไทย บุพการี หมายถึง น. ผู้ที่ทําอุปการะมาก่อน เช่น บิดามารดาเป็นบุพการีของบุตรธิดา. (ป. ปุพฺพการี); (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.

 แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...