ค้นหาพจนานุกรมไทย

พจนานุกรมไทย หมวดตัวอักษร ว

พจนานุกรมไทย - หน้า 3/60 มีดังรายการต่อไปนี้

วจีทุจริต

แปลว่า [วะจีทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่วทางวาจา มี ๔ อย่าง ได้แก่ การพูดเท็จ ๑ การพูดคำหยาบ ๑ การพูดส่อเสียด ๑ การพูดเพ้อเจ้อ ๑.

วจีวิภาค

แปลว่า น. ชื่อตำราไวยากรณ์ตอนที่ว่าด้วยคำและหน้าที่ของคำ.

วจีสุจริต

แปลว่า [วะจีสุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชอบทางวาจา มี ๔ อย่าง ได้แก่ การไม่พูดเท็จ ๑ การไม่พูดคำหยาบ ๑ การไม่พูดส่อเสียด ๑ การไม่พูดเพ้อเจ้อ ๑.

วจีเภท

แปลว่า น. การเปล่งถ้อยคํา. (ป.).

วชะ

แปลว่า [วะ-] น. คอกสัตว์. (ป.; ส. วฺรช).

วชิร,วชิร-,วชิระ

แปลว่า [วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วชิรปาณี,วชิรหัตถ์

แปลว่า น. “ผู้ถือวชิระ” คือ พระอินทร์. (ป.; ส. วชฺรปาณิ, วชฺรหสฺต).

วชิราวุธ

แปลว่า น. “ผู้มีวชิระเป็นอาวุธ” คือ พระอินทร์. (ป.).

วฏะ

แปลว่า [วะ-] (แบบ) น. ไม้ไทร. (ป., ส.).

วฏาการ

แปลว่า [วะตากาน] (แบบ) น. สายเชือก. (ป., ส.).

วฏุมะ

แปลว่า (แบบ) น. ถนน, หนทาง. (ป.).

วณ,วณ-,วณะ

แปลว่า [วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).

วณบัตร,วณพันธน์

แปลว่า น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

วณิช

แปลว่า [วะนิด] น. พ่อค้า, ผู้ทําการค้า. (ป., ส. วาณิช).

วณิชชา

แปลว่า [วะนิดชา] น. การค้าขาย. (ป.; ส. วณิชฺยา).

วณิชชากร

แปลว่า น. ผู้ทําการค้าขาย, พวกพ่อค้า. (ป.).

วณิชย์,วณิชยา

แปลว่า [วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).

วณิพก

แปลว่า [วะนิบพก, วะนิพก] (แบบ) น. วนิพก. (ป. วณิพฺพก, วนิพฺพก; ส. วนีปก, วนียก).

วดี,วดี

แปลว่า น. รั้ว, กําแพง. (ป. วติ; ส. วฺฤติ).

วดี,วดี

แปลว่า คําเติมท้ายคําอื่นที่เป็นนาม หมายความว่า มี เป็นเพศหญิงตามหลักไวยากรณ์ เช่น ดาราวดี ว่า มีดาว.

พูดคุย

ร่วมให้กำลังใจหรือติชม

พจนานุกรมไทย หมวดหมู่อื่น ๆ

หมวดหมู่ตามตัวอักษร

แยกคำศัพท์ เรียงตามตัวอักษรให้หาง่ายๆ