ค้นหาพจนานุกรมไทย

พจนานุกรมไทย หมวดตัวอักษร ป

พจนานุกรมไทย - หน้า 1/115 มีดังรายการต่อไปนี้

แปลว่า พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคําที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคําหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

ปก,ปก

แปลว่า ก. แผ่ออกคลุมเบื้องบน เช่น ตะไคร้ใบปกดิน. น. กระดาษหรือผ้าหรือหนังเป็นต้นที่หุ้มอยู่ภายนอกสมุดหรือหนังสือเป็นต้น, ใบปก ก็เรียก; แผ่นผ้าที่ติดปากกระเป๋าเสื้อ, แผ่นผ้าที่ติดกับคอเสื้อพับตลบลงมาหรือแบะออกทั้ง ๒ ข้าง เช่น ปกเชิ้ต ปกเสื้อนอก.

ปก,ปก

แปลว่า (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ปลาแก้มชํ้า. (ดู แก้มชํ้า).

ปกกระพอง

แปลว่า น. เครื่องปกส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างหัวช้าง.

ปกครอง

แปลว่า ก. ดูแล, คุ้มครอง, ระวังรักษา; บริหาร.

ปกคลุม

แปลว่า ก. แผ่คลุมอยู่เบื้องบน.

ปกติ

แปลว่า [ปะกะติ, ปกกะติ] ว. ธรรมดา, เป็นไปตามเคย, ไม่แปลกไปจากธรรมดา, ปรกติ ก็ว่า. (ป.; ส. ปฺรกฺฤติ).

ปกปักรักษา

แปลว่า ก. ดูแลรักษา.

ปกปิด

แปลว่า ก. ปิดไม่ให้รู้หรือไม่ให้เห็น, ปิดไว้เป็นความลับ.

ปกป้อง

แปลว่า ก. คุ้มครองป้องกัน.

ปกรณัม

แปลว่า [ปะกะระนำ] น. ปกรณ์, เรื่อง, เช่น ปักษีปกรณัม. (ส. ปฺรกรณ; ป. ปกรณ).

ปกรณ์

แปลว่า [ปะกอน] น. คัมภีร์, ตํารา, หนังสือ. (ป. ปกรณ; ส. ปฺรกรณ).

ปการ

แปลว่า [ปะกาน] น. อย่าง, ชนิด. (ป.; ส. ปฺรการ).

ปกิณกะ

แปลว่า [ปะกินนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน, (มักใช้ประกอบหน้าศัพท์) เช่น ปกิณกคดี. (ป. ปกิณฺณก; ส. ปฺรกีรฺณก).

ปกีรณัม

แปลว่า [ปะกีระนํา] ก. จําแนกหรือกระจายออกไป. (ส. ปฺรกีรณมฺ).

ปกเกศ

แปลว่า ก. ปกเกล้า, คุ้มครอง.

ปง,ปง

แปลว่า (ถิ่น-พายัพ) น. ที่ริมฝั่งน้ำ, ที่ลุ่มน้ำขัง, ป่ง หรือ โป่ง ก็ว่า.

ปง,ปง,ปงปัง

แปลว่า ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปงช้าง

แปลว่า ดู หนอนตายหยาก (๑).

ปฎล

แปลว่า [ปะดน] (แบบ) น. หลังคา, เพดาน, ชั้น. (ป. ปฏล).

พูดคุย

ร่วมให้กำลังใจหรือติชม

พจนานุกรมไทย หมวดหมู่อื่น ๆ

หมวดหมู่ตามตัวอักษร

แยกคำศัพท์ เรียงตามตัวอักษรให้หาง่ายๆ

หมวดหมู่ย่อย

แยกคำศัพท์ ตามประเภท ลักษณะของคำ