ค้นหาปรัชญาสามก๊ก

ปรัชญาสามก๊ก ที่ใช้บ่อย ที่ค้นหาบ่อย 200 คำ

Noปรัชญาสามก๊ก
Noปรัชญาสามก๊ก
1สัตว์ เดรัจฉานมันยังรู้คุณคนเป็นมนุษย์ไม่รู้จักบุญคุณของท่านผู้มีคุณแล้ว สู้สัตว์เดรัจฉานไม่ได้ช่างน่าอับอายแก่เดรัจฉานผู้มีชาติต่ำช้า
2ยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นของนอกกาย ลูกแก้วเมียขวัญ เป็นความสุขอันแท้จริงของมนุษย์
3ทำผิดครั้งเดียว เหมือนตราบาปตลอดชาติ
4เมื่อใครทำชั่ว ย่อมแพ้ภัยตัวเอง
5ความซื่อสัตย์ของสามีภรรยา เป็นสมบัติอันล้ำค่าของครอบครัว
6สวรรค์มีตาเวรกรรมมีจริง
7ความกตัญญูกตเวทีเป็นหลักธรรมของฟ้า เป็นคุณธรรมของดิน และเป็นหลักการดำเนินชีวิตตของคน
8ความตายหนักดั่งขุนเขา เบาดั่งขนนก
9ความซื่อสัตย์ สุจริต ความกล้าหาญ พากเพียร บากบั่น เป็นหนทางสู่ความสำเร็จ
10กับคนด้วยกันยังไม่รู้วิธีปฏิบัติอย่างแท้จริง จะไปรู้วิธีปฏิบัติต่อผีสางเทวดาได้อย่างไรเล่า
11ลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับ ไม่ใช่รักตัวกลัวตาย ทำให้เกียรติของวงศ์ตระกูลเสื่อมเสีย
12ไม่มีสิ่งใดช่วยให้คุณได้เปรียบคนอื่นเท่ากับการ ควบคุมอารมณ์ให้สงบนิ่ง อยู่ตลอดเวลา ในทุกสถานการณ์
13บุคลิกอีกลักษณะของสัตบุรุษเปลี่ยนไปใน 3 ลักษณะคือ 1. มองจากที่ไกล ดูหนักแน่นมั่นคง น่าเกรงขาม 2. อยู่ต่อหน้า กิริยาสุภาพนุ่มนวล น่ารักน่าเคารพ 3. เมื่อเปล่งวาจา คำพูดจริงจังดังเหลือเกิน สัตบุรุษระมัดระวังคำพูด ประกอบกิจว่องไว
14การกระทำทั้งมวล ความซื่อสัตย์สำคัญที่สุด
15ความอดทน คือ บิดาแห่งคุณธรรม
16ผู้ที่รู้ดีว่าอะไรเป็นความดี ความชั่ว แต่ไม่ปฏิบัติตาม เขาเรียกว่ามือถือสากปากถือศีล
17ความรักที่ลึกซึ้งกินใจ ก็สามารถบันดาลให้ผู้คนใจแหลกลาญสลาย เช่นเดียวกับความปวดร้าว
18ชีวิตคือความซื่อสัตย์
19การทำความดีทั้งปวงที่เกิดจากใจคน ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่าความกตัญญูต่อบิดา
20คนข่มได้ ฟ้าข่มไม่ได้ คนหยามได้ ฟ้าหยามไม่ได้
21คุณธรรมน้ำมิตร คบที่จิตใจ หลักความเป็นคน ควรยึดถือไว้ให้มั่น
22นกรังเดียวบินแยกไปฉันใด พี่น้องควรแยกกันอยู่ฉันนั้น
23การมีชีวิตอยู่นานเท่าใดไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญก็คือ มีชีวิตอยู่อย่างไร
24ลูกผู้ชายเงยหน้าอย่าให้อายฟ้าก้มหน้าอย่าให้อายดิน
25ความเที่ยงธรรมไม่เอนเอียง คือคุณสมบัติผู้ปกครอง
26เรื่องราวความรักบางครั้งน่ากลัวยิ่ง
27คนชาญฉลาดไม่เพียงรู้จักแสร้งเป็นเมามาย ยังต้องรู้จักแสร้งเป็นโง่งม
28คุณของพ่อคือการเลี้ยงดู คุณของแม่คืออบรมสั่งสอน เราเป็นบุตรต้องยอมตายด้วยความกตัญญู คนที่ไม่รู้จักบรรพบุรุษของตนก็ต้องยากจน
29เกิดเป็นคนควรเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นผู้เสียสละ
30เมื่อเปล่งวาจา คำพูดจริงจังดังเหลือเกิน
31ผู้รักบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่รังเกียจบิดามารดาของผู้อื่น ผู้เคารพบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่เหยียดหยามบิดามารดาของคนอื่น
32ในธรรมชาติไม่มีสิ่งใดดีพร้อม แต่ทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบในตัวเอง ต้นไม้อาจบิดเบี้ยวโค้งงออย่างประหลาด แต่ก็ยังคงความงดงาม
33ความรัก ความจริงตาบอด ความหึงหวงยิ่งสามารถทำให้คนที่ฉลาดที่สุด กลายเป็นทั้งบอดทั้งโง่เขลา
34เขียนเสือ วาดหนัง แลไม่เห็นหน้าไม่รู้น้ำใจ
35ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาคือ บุตรไม่พึงกระทำการฝ่าฝืนขนบธรรมเนียมประเพณี
36ในโลกไม่มีความลับใดอยู่เลย
37การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้มีมารยาทและนอบน้อมกันไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักเคารพพี่ชาย
38คนดีเป็นครูของคนชั่ว คนชั่วเป็นอุทาหรณ์ของคนดี
39สิ่งที่มากับความแค้นอาฆาต มีแต่ความพินาศดับสูญเท่านั้น
40เราเข้าใจชีวิต เมื่อมองย้อนหลังเท่านั้น แต่เราต้องดำเนินชีวิตไปข้างหน้า
41พรสวรรค์ยิ่งใหญ่ ของมนุษย์ คือ การที่เราสามารถเอาใจเขามาใส่ใจเรา
42ประหยัด มัธยัสถ์ เป็นทางสร้างตัว
43คนฉลาดคิดมากมักจะเข้าเนื้อ คนโง่คิดมากมักจะเกิดประโยชน์
44คนผู้หนึ่งหากมีความคิดอ่านลึกซึ้งมีแผนอุบายลึกล้ำ รับรองไม่กล้ากระทำผิด
45บาง ครั้งชีวิตคนเฉกเช่นการพนัน หากชนะร่ำไปไม่พ่ายแพ้สักคราการพนันเช่นนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นไร้รสชาติ ต้องมีแพ้มีชนะ จึงสนุกสนานสมใจ
46ความกลัวเป็นอุปสรรคของความดี
47ความประหยัดเป็นคุณธรรมของสุภาพบุรุษ ความตระหนี่เป็นอุปนิสัยของคนต่ำทราม
48คนที่ถูกเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ กระทบกระทั่ง แต่อดกลั้นไว้ไม่ได้ ย่อมไม่อาจทำการใหญ่ได้
49คนอ่านคนอื่นออก คือคนคงแก่เรียน คนรู้จักตัวเอง คือคนฉลาด
50มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
51ปราชญ์ ถ่อมตนยอมเป็นคนรั้งท้าย จึงได้เป็นคนอยู่หน้า ปล่อยวางไม่เห็นแก่ตนจึงมีชีวิตอยู่ได้ดี มิใช่เพราะปราชญ์ไม่เห็นแก่ตนดอกหรือตัวท่านเองจึงมีความสมบูรณ์
52ความเศร้าเปรียบเสมือนนก ท่านห้ามมันมิให้บินไปบนศรีษะท่านมิได้ แต่ท่านห้ามมันมิให้ทำรังอยู่ในผมของท่านได้
53คนที่ในใจไม่มีอาฆาตแค้น วันเวลาย่อมปลอดโปร่งแจ่มใสกว่า
54ผ้าขี้ริ้วนั่นแหละเป็นของเรา
55เนื่องเพราะมนุษยชาติมีน้ำใจ มนุษย์จึงเป็นมนุษย์
56มีแต่น้ำท่วมคนตาย ไฟเผาคนวอดวาย แต่ผู้มีเมตตาตายด้วยเมตตายังไม่เคยมี
57เสือตายไว้หนัง คนตายไว้ชื่อ
58การถือดี คือ การหาที่ตาย
59ขนมเปี๊ย ๕ อัน แขก ๔ คน กินไม่หมด
60ในที่ที่มีความละอายใจ ย่อมมีคุณความดีปรากฏอยู่
61จิตใจคนยอกหยั่งคำนวณ คนผู้หนึ่งที่แท้ดีเลวประการใด ไม่อาจสังเกตออกในเวลาสั้น ๆ เพียงมิกี่เดือน
62รู้ว่าผิดแล้วคิดแก้ไข จึงนับว่าประเสริฐ
63อย่าลืมตัวแม้คนอื่นทั้งโลกจะลืมท่าน
64เรื่องราวในโลกส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้ มีส่วนที่ดีก็มีส่วนที่เลวร้าย
65อย่ามัวมองหาความผิดพลาด จงมองหาทางแก้ใข
66คนผู้หนึ่งต้องเคารพต่อตัวเองก่อน ผู้อื่นจึงเคารพต่อเขา
67คนกลัวคน เสือ เกรง เสือ
68รู้จักคนรู้จักหน้ามิรู้จักใจ ยิ่งเป็นจอมโฉดชั่วสามานย์ คนภายนอกยิ่งสังเกตไม่ออก
69เป็นหญิงเมื่อยังไม่มีสามี อยู่ในเหย้าเรือน ต้องอยู่ในโอวาทของบิดามารดา ครั้นมีสามีแล้ว ต้องอยู่ในโอวาทของสามี
70การสร้างความดี เหมือนปีนป่ายขึ้นเขา ต้องใช้ความพยายามสูง ส่วนการทำชั่ว เหมือนลงเขาไม่ต้องใช้แรงอะไร
71มีลูกจนไม่นานไม่มีลูกรวยไม่ยืด
72คนจนอยู่ในเมืองไม่มีใครรู้จัก คนมั่งมีอยู่ในป่าก็มีคนรู้จัก
73หยาดฝนคือเมตตาจากฟ้าฉันใด น้ำพระทัยฝ่าบาทก็ปกเกล้าทั่วหล้าฉันนั้น
74คุณธรรมความดี เป็น อมตธรรม ผู้สละเพื่อคุณธรรม ย่อมไม่ดับสูญ
75ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาของตนเป็นหน้าที่ตามธรรมชาติของบุตรการ ที่บุตรนำเอาการสนองคุณปรนนิบัติบิดาไปสนองคุณปรนนิบัติมารดาย่อมเป็นความ รักที่บุตรมีต่อบิดามารดาโดยเท่าเทียมกัน
76ระหว่างรักและแค้น คล้ายคมดาบ มีข้อแบ่งแยกตรงจุดใด ยากที่จะคำนวณได้
77คนทำดีหากพลาดพลั้งสักครั้ง ที่ผ่านมาก็เท่ากับสูญเปล่า
78คนที่อารมณ์หงุดหงิด มักคิดจะดื่มสุรา
79ผู้ชนะไม่เคยลาออก และผู้ลาออกก็ไม่เคยชนะ
80คนเราเกิดมาจะดีหรือชั่ว ขึ้นอยู่กับบุญทำกรรมแต่ง จะเอารูปร่างหน้าตาเป็นเครื่องวัดนั้นไม่ถูก
81ถ้าเป็นชายซื่อสัตย์กตัญญูแผ่นดินแล้ว ไม่ขอเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย
82คนที่ไม่มีความรัก ไหนเลยมีความเชื่อมั่น คนที่ปราศจากความเชื่อมั่น ไหนเลยเอาชนะได้ ?
83เมื่อไม่อาจพิทักษ์ความเป็นธรรม ก็อย่าบิดเบือนความเป็นธรรมให้สอดคล้องกับตัวเอง
84การล้มเหลวเป็นแม่บทแห่งความสำเร็จ
85ไม่ ว่าเป็นเส้นทางยางไกลปานใด ทุรกันดารเพียงไหน ของเพียงท่านยินยอมเดินตั้งใจเดินฝ่าอันแน่วแน่ ต้องมีวันบรรลุถึงไม่ว่าเป็นอุดมการณ์ลำบากยากเข็ญปานใด ขอเพียงท่านมีปณิธานหาญมุ่งต้องมีวันประสบผล
86คุณความดี คือการแสดงออกของจิตใจที่ดี
87ความดี คือ เว้นจากการทำบาป และไม่ทำบาปด้วย
88คนใจดีถูกเขารังแกม้าใจดีถูกคนขี่
89ปากว่าตาขยิบ
90ใกล้น้ำรู้ปลา ใกล้ป่ารู้นก
91ความโง่เขลาต่อเวลากลางคืนของจิตใจ แต่เป็นเวลากลางคืนที่ปราศจากดวงเดือนหรือดวงดาว
92คนเราถ้าไม่ก่อกรรมทำเข็ญ ย่อมไม่กลัวใครจ้องทำลาย
93เมื่อประตูบานหนึ่งปิด อีกบานหนึ่งก็เปิด แต่บ่อยครั้งที่เรามัวแต่ จ้องประตูบานที่ปิด จนไม่ทันเห็นอีกบานที่เปิดอยู่
94การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้รักใคร่กัน ไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักความกตัญญูกตเวที
95เกิดเป็นชาย ถ้ามีความมานะพยายาม ก็อาจเป็นขุนนางได้
96ไม่ว่าอยู่ในสภาพลำบากยากเข็ญปานใดสามารถยิ้มสักครั้งนับเป็นเรื่องดี
97ให้ตอบแทนความชั่วด้วยความยุติธรรม คือคุณสมบัติของนักปกครอง
98ประพฤติต่อผู้อื่นอย่างไร พึงได้รับผลอย่างนั้น
99บางครั้งชีวิตไม่ง่ายนัก บางครั้งกระทั่งคิดตายก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดาย
100ผู้มีอุดมการณ์และความเมตตา จะไม่ทำลายเมตตาเพื่อรักษาชีวิตไว้ แต่จะยอมเสียสละชีวิตของตนเพื่อรักษา เมตตาธรรม
101อยากให้คนเคารพนับถือ เราจะต้องมีเมตตาจิตต่อเขาอย่างแท้จริง
102คนที่กล่าวโป้ปด หากไม่ใช่เพื่อประจบฝ่ายตรงข้าม ก็เพราะเพื่อปกป้องตนเอง
103งานการอยู่กับมนุษย์แต่ความสำเร็จอยู่กับ ดิน ฟ้า อากาศ
104เกิดเป็นบุตรให้รู้จักกตัญญูบิดามารดา เกิดเป็นศิษย์ให้รู้จักคารวะครูบาอาจารย์
105มารยาทดี ต่อผู้อื่น ย่อมมีค่ายิ่ง
106ถ้าเพื่อแก้แค้นส่วนตัว จะไม่สนใจกฎหมาย ต่อให้เป็นการกระทำเพื่อความกตัญญู ก็ไม่มีใครยกย่องว่าเก่ง
107เรื่องที่ยิ่งลี้ลับพิสดาร ดูเปลือกนอกยิ่งมักจะธรรมดาสามัญ เนื่องเพราะเช่นนี้เอง ดังนั้น มันจึงสามารถรักษาความลับไว้ได้
108บุตร จะมีหรือไม่ แล้วแต่บุญกรรมนำพาจะหวังให้เป็นไปตามใจปรารถนานั้นไม่ได้ อนึ่ง ถ้าได้บุตรที่ดีก็ดีไปถ้าได้บุตรที่ชั่วก็จะพาให้ตระกูลอับเฉา ร้ายยิ่งกว่าไม่มีเสียอีก
109ผู้ใดรู้จักพอ ผู้นั้นเป็นคนมั่งมี ผู้ใดตายแล้วยังมีผู้ระลึกถึง ผู้นั้นชื่อว่ายังอยู่ค้ำฟ้า
110มีลูกสาวสวยเหมือนปลูกส้วมไว้หน้าบ้าน
111สิ่งที่แข็งที่สุด เอาชนะได้ด้วยสิ่งที่อ่อนที่สุด
112คนที่ไม่ทำอะไร ได้แต่นั่งกินนอนกินถึงจะมีทรัพย์เท่ากับภูเขาหลวงก็ใช้ไม่เหลือรอย
113ลูกผู้ชายที่แท้จริงคนหนึ่งมาตรว่ารับความลำบากยากเข็ญปานใด ก็ไม่ควรกลัวตาย
114จะมีชีวิตอยู่โดยทรงคุณค่าเป็นที่ลำบากก็จริง จะตายให้มีคุณค่า ยิ่งยากเข็ญกว่ามากนัก
115แต่ละคนยากยิ่งจะไม่มีเวลาหลงตัวเองสักครา
116มีลูกไม่อบรม ถือเป็นความผิดของพ่อแม่
117มักพูดกันว่า การเวลาเปลี่ยนทุกสิ่งแต่จริงๆแล้วคุณต้องเปลี่ยนทุก สิ่งด้วยตนเอง
118ใช้คนให้เหมือนใช้ไม้ ถ้าผุไปนิดเดียวอย่าโยนทิ้งทั้งท่อน
119ลักษณะของผู้มีเมตตาธรรมมี ๕ ประการ
120คุณธรรมความดีงาม เป็นสุขภาพของจิตใจ คุณความดีเป็นถนนเดินไปสู่เกียรติยศ
121มิมีสิ่งใดที่ไม่ประสบผลสำเร็จ หากมีความขยันอดทน
122ความสัตย์ซื่อ คือ มรดกที่มีค่ามากที่สุด
123การสะกดอดกลั้นนับเป็นคุณสมบัติประการหนึ่งของอิสตรี
124หากทำสิ่งถูกต้องดีงาม ไม่ต้องกลัวประวัติด่างพร้อย
125ของสิ่งหนึ่งไม่ว่าเป็นขมหรือหวาน เมื่อคิดทานต้องทานลงลงไป
126คนโง่เขลามักเศร้าใจกับอดีต
127บัญชีต้องใช้ความคิด ข้าวสารต้องเอาใบตอง สิ่งของต้องใช้ตราชั่ง
128งอมืองอเท้าต้องอยู่ศาลเจ้า
129คนดีเกลียดความชั่ว เพราะรักในคุณธรรม
130จงเก็บอารมณ์ไว้เถิด จะเห็นความสว่างข้างหน้า
131ผู้ที่รู้ว่าตนมีข้อบกพร่องแต่ไม่ยอมแก้ไข แสดงว่าเขามีข้อบกพร่องอย่างแท้จริง
132หากท่านจะไปค้าขายจงขยาดต่อการอวดเงินของท่าน
133ไม่ดื้อดึงโดยไม่คิดถึงเหตุผล คือคุณสมบัติผู้ปกครอง
134บุรุษที่ข่มเหงสตรี มิเพียงไร้ยางอาย ทั้งยังไร้คุณค่า
135เขาผู้ไม่ประหยัดก็ต้องเดือดร้อน
136ปุถุชนใจคอคับแคบขุ่นมัว
137บุรุษที่ปราศจากความทะเยอทะยานอยาก ไม่อาจนับเป็นบุรุษที่แท้จริง
138แม้นับเป็นคนฉลาดปราดเปรื่องสุดยอด แต่ในบางด้านก็กลายเป็นคนโง่เขลาได้
139ไม้คดเขาเอาไปทำขอ เหล็กงอเขาเอาไปทำเคียว แต่คนคดเคี้ยวเราไม่ควรร่วมด้วย
140ความกตัญญู เป็นการแสดงถึงจิตใจ ที่สูงและประเสริฐยิ่งนัก
141เจ้าเงินตัวนี้คล้ายกับสตรี เมื่อท่านติดพัวพันนาง นางปั้นหน้าไม่สนใจท่าน เมื่อท่านคิดผลักไสนาง ก็ผลักไม่พ้น
142สัตบุรุษระมัดระวังคำพูด ประกอบกิจว่องไว
143คุณธรรมสำคัญกว่าชีวิต
144ตัวความแค้นเป็นอาวุธชนิดหนึ่ง มิหนำซ้ำเป็นชนิดที่น่ากลัวที่สุด
145เงินสามารถบงการให้ปีศาจทำงานแทน และก็สามารถติดต่อให้เทพยดาช่วยเหลือ
146ธรรมดาเกิดมาเป็นลูกผู้หญิง เมื่อมีอายุพอสมควร ก็ต้องตกแต่งให้มีสามี ออกเรือนไปด้วยกันทุกคน
147คุณธรรมความดีมิได้มีอยู่ที่ลิ้น หากมีอยู่ในใจ
148คนตายไม่สามารถกระทำเรื่องชั่วร้าย ดังนั้นคนตายล้วนเป็นคนดี
149คนไม่เตือนไม่ดี ฆ้องไม่ตีไม่ดัง
150ชาติก่อนบุญสนองมาร่วมเรือลำเดียวกัน ร้อยชาติบุญสนองมาร่วมเรือนหอ
151แม้การรบจะมีสนามแต่ต้องเอาความกล้าหาญเป็นที่ตั้ง
152คนที่ตายเพื่อความดี ไม่เคยสูญสลาย
153พูดคำสัตย์จริงหนึ่ง รักคนทุกคนหนึ่ง ใกล้ชิดผู้มีเมตตาการุณย์หนึ่ง ถ้าปฏิบัติได้อย่างนี้ หากพอมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง จึงค้นคว้าหาความรู้ต่อไป
154สิ่งที่อับอายขายหน้า สำหรับผู้มีเกียรตินั้น คือเมื่อเขาทำไม่ได้อย่างที่เขาพูด
155คนไยต้องไขว่คว้าหาเงินทอง ตกเป็นทาสของเงินตรา
156ให้ตอบแทนความดีด้วยความดี คือคุณสมบัติของนักปกครอง
157มีชื่อในยุทธจักรเร็วเกินไป หาใช่เรื่องดีงามไม่ คนที่มีชื่อเร็วเกินไป ยามค่ำคืนต้องมีเวลาที่นอนไม่หลับ
158รู้แน่ว่า เขาไม่ได้ทำผิดร้ายอะไร แม้แต่คิดร้ายต่อใครก็ไม่เคยคิด เช่นนี้ เขาก็ไม่มีความกลัว ผู้มีเกียรติทุกคนจึงเป็นผู้กล้า
159มาตรแม้นในใต้หล้ามีแต่มารดา จึงให้ความปลอดภัยแก่ทารก แต่ก็มีทารกจึงสามารถปลอบประโลมขวัญมารดา ทำให้มารดาสงบเป็นสุขความรู้สึกนี้ลึกล้ำพิสดารยิ่ง
160คนผูกลูกกระพรวนที่คอเสือ ต้องเป็นคนแก้ลูกกระพรวน
16130 ไม่กล้า 40 ไม่มี 50 จวนถึงที่
162ความแค้นเปรียบเหมือนดาบสองคม ทำร้ายได้ทั้งคนอื่นและตนเอง
163ไม่สามารถแยกดี แยกชั่ว เป็นคนที่น่าห่วงที่สุด
164สัตบุรุษ ที่หมั่นดูแลบิดามารดาของตน ด้วยรักและเคารพยาวนานสม่ำเสมอนับว่าเป็นบุตรผู้มีความกตัญญูกตเวทีและเป็นที่ยกย่องให้ก้องเกียรติในหมู่ชน
165ท่านยิ่งใหญ่แล้วหรือ ต่ำต้อยที่สุดแล้วหรือ เปล่าเลย ยังมีคนที่ยิ่งใหญ่กว่าท่าน และต่ำต้อยกว่าท่านอีกมากมายนัก
166คนไม่ควรกังวลว่าตนจะไม่มีตำแหน่งหน้าที่ แต่ควรกังวลว่าจะไม่มีความว่ารู้ความสามารถ เหมาะแก่ตำแหน่งหน้าที่
167เป็นคนอย่าได้เชื่อใจเข้าเห็นน้ำทะเลอย่าได้เอาลิตรตวง
168มีเพียงเงินทองยังไม่พอ เงินทองมิใช่สามารถบันดาลให้คนมีความสุขอย่างแท้จริง
169บิดา มารดาย่อมมีกังวลห่วงใยเป็นอาจิณว่า บุตรจะเจ็บไข้ได้ป่วยบุตรจึงควรดูแลร่างกายให้มีสุขภาพดีอยู่เสมอนี่เป็นการ แสดงออกถึงความกตัญญูกตเวทีของบุตรที่มีต่อบิดามารดา
170บุรุษใจคอกว้างขวางเบิกบานแจ่มใส
171สัตบุรุษอยู่รวมกับใคร ๆ ได้อย่างสนิทสนม แต่ไม่ลำเอียงเข้าข้างฝ่ายใด
172รู้จักตนเอง คือ ผู้รู้อย่างแท้จริง
173บางครั้งวีรบุรุษยิ่งใหญ่ก็กลับกลายเป็นโจรน้อย
174มิว่าความลับใด จะช้าเร็วต้องมีวันถูกเปิดโปง
175ผู้ก่อสงครามเพื่อต้องการอำนาจ แล้วตั้งตนเป็นใหญ่ไม่ควรยกย่องว่าเป็นขุนนางเพราะหวัง ลาภยศ คำยกย่องไม่ควรให้ทำงานเพื่อบ้านเมือง
176ดีร้ายอย่างไร เมื่อเป็นลูกในไส้ ควรเลี้ยงลูกดูไปก่อน บิดามารดาจงเห็นเถิดว่า เสือนั้นถึงร้ายอย่างไรก็ไม่ทำอันตรายลูก
177คนผู้หนึ่งหลังจากมีชื่อ มักไม่ต้องการเอ่ยถึงอดีตที่ขมขื่น
178เมื่อได้เงินด้วยความเบิกบาน ย่อมต้องใช้เงินด้วยความเบิกบานใจ
179สัตบุรุษสั่งสมคุณธรรมให้พอกพูนเพิ่มทวี พาลชนพอกพูนความชั่วช้าหนาแน่น
180มีความว่องไว
181คนผู้หนึ่งเมื่อมีจิตใจเบิกบาน มักใจกว้างเป็นพิเศษ
182ผ่อนผันให้ผู้อื่น
183ผู้ที่อายุ 40 แล้ว ยังรังเกียจของสาธารณชน เขาย่อมเอาดีไม่ได้ตลอดชีวิต
184มารยาทอ่อนโยนเป็นมิตรกับคุณธรรม ยากที่จะแยกออก
185น้ำไหลใสใส เขื่อนกันได้ นายที่ดีดี เสียเพราะเหล้า
186เบื้องหลังคนสามารถ มักจะมีคนอื่นที่สามารถมากกว่า ข้างหลังคนสามารถคนเดียว ยังมีความสามารถอีกหลาย
187สัตบุรุษท่านหนักแน่น มั่นคง มุ่งมั่นเรื่องของตนจึงไม่แข่งดีกับใคร
188มิว่าเป็นความลับใด ย่อมต้องมีวันถูกคลี่คลาย
189เป็นคนกินขี้หมูดีกว่า
190ผู้ที่มีความหลังมากเกินไป หากไม่กรอกตัวเองเมามาย ไหนเลยหลับลงได้
191แต่ครอบครัวขัดสนต้องการแม่บ้านที่ดี
192ผู้คนบางคนบอกว่าสตรีที่ชาญฉลาดจะไม่งดงาม สตรีที่งดงามจะไม่ฉลาดเนื่องด้วยพวกนางกับกรประทินใบหน้ามิมีเวลาลับสมอง
193อย่าจ้างคนถ้าสูเจ้าสงสัยไม่ไว้ใจเขาและถ้าจ้างเขาแล้วสูเจ้าอย่าไปสงสัยเขา
194รู้หน้าทั่วเมือง รู้ใจกี่คน
195ผู้ที่ชอบดื่มสุรา มักสามารถหาเหตุผลดื่มสักสองจอก
196สัตบุรุษสมบูรณ์ด้วยความรู้และคุณธรรม จึงทำอะไรได้หลายอย่าง ต่างจากของใช้ ซึ่งของอย่างหนึ่งก็จะใช้ประโยชน์ได้อย่างเดียว
197คนเราหากกระทั่งตัวเองยังไม่เชื่อมั่น ยังจะเชื่อถือผู้ใดได้
198จิตที่ยึดมั่นในพุทธธรรม ไม่มีมารมารบกวน
199ไม่ถูกถาม จงรับสารภาพเสียแต่เมื่อทำผิด
200ธรรมดามนุษย์ที่เกิดมาในโลก ถ้ายังไม่ถึงแก่วาระที่จะเป็นอันตรายแล้ว เทพเจ้าย่อมช่วยอภิบาลรักษา