ค้นหาปรัชญาสามก๊ก

ปรัชญาสามก๊ก ที่ใช้บ่อย ที่ค้นหาบ่อย 100 คำ

Noปรัชญาสามก๊ก
Noปรัชญาสามก๊ก
1สัตว์ เดรัจฉานมันยังรู้คุณคนเป็นมนุษย์ไม่รู้จักบุญคุณของท่านผู้มีคุณแล้ว สู้สัตว์เดรัจฉานไม่ได้ช่างน่าอับอายแก่เดรัจฉานผู้มีชาติต่ำช้า
2ยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นของนอกกาย ลูกแก้วเมียขวัญ เป็นความสุขอันแท้จริงของมนุษย์
3ทำผิดครั้งเดียว เหมือนตราบาปตลอดชาติ
4เมื่อใครทำชั่ว ย่อมแพ้ภัยตัวเอง
5ความซื่อสัตย์ของสามีภรรยา เป็นสมบัติอันล้ำค่าของครอบครัว
6สวรรค์มีตาเวรกรรมมีจริง
7ความกตัญญูกตเวทีเป็นหลักธรรมของฟ้า เป็นคุณธรรมของดิน และเป็นหลักการดำเนินชีวิตตของคน
8ความตายหนักดั่งขุนเขา เบาดั่งขนนก
9ความซื่อสัตย์ สุจริต ความกล้าหาญ พากเพียร บากบั่น เป็นหนทางสู่ความสำเร็จ
10กับคนด้วยกันยังไม่รู้วิธีปฏิบัติอย่างแท้จริง จะไปรู้วิธีปฏิบัติต่อผีสางเทวดาได้อย่างไรเล่า
11ลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับ ไม่ใช่รักตัวกลัวตาย ทำให้เกียรติของวงศ์ตระกูลเสื่อมเสีย
12ไม่มีสิ่งใดช่วยให้คุณได้เปรียบคนอื่นเท่ากับการ ควบคุมอารมณ์ให้สงบนิ่ง อยู่ตลอดเวลา ในทุกสถานการณ์
13บุคลิกอีกลักษณะของสัตบุรุษเปลี่ยนไปใน 3 ลักษณะคือ 1. มองจากที่ไกล ดูหนักแน่นมั่นคง น่าเกรงขาม 2. อยู่ต่อหน้า กิริยาสุภาพนุ่มนวล น่ารักน่าเคารพ 3. เมื่อเปล่งวาจา คำพูดจริงจังดังเหลือเกิน สัตบุรุษระมัดระวังคำพูด ประกอบกิจว่องไว
14การกระทำทั้งมวล ความซื่อสัตย์สำคัญที่สุด
15ความอดทน คือ บิดาแห่งคุณธรรม
16ผู้ที่รู้ดีว่าอะไรเป็นความดี ความชั่ว แต่ไม่ปฏิบัติตาม เขาเรียกว่ามือถือสากปากถือศีล
17ความรักที่ลึกซึ้งกินใจ ก็สามารถบันดาลให้ผู้คนใจแหลกลาญสลาย เช่นเดียวกับความปวดร้าว
18ชีวิตคือความซื่อสัตย์
19การทำความดีทั้งปวงที่เกิดจากใจคน ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่าความกตัญญูต่อบิดา
20คนข่มได้ ฟ้าข่มไม่ได้ คนหยามได้ ฟ้าหยามไม่ได้
21คุณธรรมน้ำมิตร คบที่จิตใจ หลักความเป็นคน ควรยึดถือไว้ให้มั่น
22นกรังเดียวบินแยกไปฉันใด พี่น้องควรแยกกันอยู่ฉันนั้น
23การมีชีวิตอยู่นานเท่าใดไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญก็คือ มีชีวิตอยู่อย่างไร
24ลูกผู้ชายเงยหน้าอย่าให้อายฟ้าก้มหน้าอย่าให้อายดิน
25ความเที่ยงธรรมไม่เอนเอียง คือคุณสมบัติผู้ปกครอง
26เรื่องราวความรักบางครั้งน่ากลัวยิ่ง
27คนชาญฉลาดไม่เพียงรู้จักแสร้งเป็นเมามาย ยังต้องรู้จักแสร้งเป็นโง่งม
28คุณของพ่อคือการเลี้ยงดู คุณของแม่คืออบรมสั่งสอน เราเป็นบุตรต้องยอมตายด้วยความกตัญญู คนที่ไม่รู้จักบรรพบุรุษของตนก็ต้องยากจน
29เกิดเป็นคนควรเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นผู้เสียสละ
30เมื่อเปล่งวาจา คำพูดจริงจังดังเหลือเกิน
31ผู้รักบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่รังเกียจบิดามารดาของผู้อื่น ผู้เคารพบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่เหยียดหยามบิดามารดาของคนอื่น
32ในธรรมชาติไม่มีสิ่งใดดีพร้อม แต่ทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบในตัวเอง ต้นไม้อาจบิดเบี้ยวโค้งงออย่างประหลาด แต่ก็ยังคงความงดงาม
33ความรัก ความจริงตาบอด ความหึงหวงยิ่งสามารถทำให้คนที่ฉลาดที่สุด กลายเป็นทั้งบอดทั้งโง่เขลา
34เขียนเสือ วาดหนัง แลไม่เห็นหน้าไม่รู้น้ำใจ
35ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาคือ บุตรไม่พึงกระทำการฝ่าฝืนขนบธรรมเนียมประเพณี
36ในโลกไม่มีความลับใดอยู่เลย
37การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้มีมารยาทและนอบน้อมกันไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักเคารพพี่ชาย
38คนดีเป็นครูของคนชั่ว คนชั่วเป็นอุทาหรณ์ของคนดี
39สิ่งที่มากับความแค้นอาฆาต มีแต่ความพินาศดับสูญเท่านั้น
40เราเข้าใจชีวิต เมื่อมองย้อนหลังเท่านั้น แต่เราต้องดำเนินชีวิตไปข้างหน้า
41พรสวรรค์ยิ่งใหญ่ ของมนุษย์ คือ การที่เราสามารถเอาใจเขามาใส่ใจเรา
42ประหยัด มัธยัสถ์ เป็นทางสร้างตัว
43คนฉลาดคิดมากมักจะเข้าเนื้อ คนโง่คิดมากมักจะเกิดประโยชน์
44คนผู้หนึ่งหากมีความคิดอ่านลึกซึ้งมีแผนอุบายลึกล้ำ รับรองไม่กล้ากระทำผิด
45ความประหยัดเป็นคุณธรรมของสุภาพบุรุษ ความตระหนี่เป็นอุปนิสัยของคนต่ำทราม
46ความกลัวเป็นอุปสรรคของความดี
47บาง ครั้งชีวิตคนเฉกเช่นการพนัน หากชนะร่ำไปไม่พ่ายแพ้สักคราการพนันเช่นนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นไร้รสชาติ ต้องมีแพ้มีชนะ จึงสนุกสนานสมใจ
48คนที่ถูกเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ กระทบกระทั่ง แต่อดกลั้นไว้ไม่ได้ ย่อมไม่อาจทำการใหญ่ได้
49คนอ่านคนอื่นออก คือคนคงแก่เรียน คนรู้จักตัวเอง คือคนฉลาด
50มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
51ปราชญ์ ถ่อมตนยอมเป็นคนรั้งท้าย จึงได้เป็นคนอยู่หน้า ปล่อยวางไม่เห็นแก่ตนจึงมีชีวิตอยู่ได้ดี มิใช่เพราะปราชญ์ไม่เห็นแก่ตนดอกหรือตัวท่านเองจึงมีความสมบูรณ์
52ความเศร้าเปรียบเสมือนนก ท่านห้ามมันมิให้บินไปบนศรีษะท่านมิได้ แต่ท่านห้ามมันมิให้ทำรังอยู่ในผมของท่านได้
53คนที่ในใจไม่มีอาฆาตแค้น วันเวลาย่อมปลอดโปร่งแจ่มใสกว่า
54ผ้าขี้ริ้วนั่นแหละเป็นของเรา
55เนื่องเพราะมนุษยชาติมีน้ำใจ มนุษย์จึงเป็นมนุษย์
56มีแต่น้ำท่วมคนตาย ไฟเผาคนวอดวาย แต่ผู้มีเมตตาตายด้วยเมตตายังไม่เคยมี
57เสือตายไว้หนัง คนตายไว้ชื่อ
58การถือดี คือ การหาที่ตาย
59ขนมเปี๊ย ๕ อัน แขก ๔ คน กินไม่หมด
60ในที่ที่มีความละอายใจ ย่อมมีคุณความดีปรากฏอยู่
61รู้ว่าผิดแล้วคิดแก้ไข จึงนับว่าประเสริฐ
62จิตใจคนยอกหยั่งคำนวณ คนผู้หนึ่งที่แท้ดีเลวประการใด ไม่อาจสังเกตออกในเวลาสั้น ๆ เพียงมิกี่เดือน
63อย่าลืมตัวแม้คนอื่นทั้งโลกจะลืมท่าน
64เรื่องราวในโลกส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้ มีส่วนที่ดีก็มีส่วนที่เลวร้าย
65อย่ามัวมองหาความผิดพลาด จงมองหาทางแก้ใข
66คนผู้หนึ่งต้องเคารพต่อตัวเองก่อน ผู้อื่นจึงเคารพต่อเขา
67คนกลัวคน เสือ เกรง เสือ
68รู้จักคนรู้จักหน้ามิรู้จักใจ ยิ่งเป็นจอมโฉดชั่วสามานย์ คนภายนอกยิ่งสังเกตไม่ออก
69เป็นหญิงเมื่อยังไม่มีสามี อยู่ในเหย้าเรือน ต้องอยู่ในโอวาทของบิดามารดา ครั้นมีสามีแล้ว ต้องอยู่ในโอวาทของสามี
70การสร้างความดี เหมือนปีนป่ายขึ้นเขา ต้องใช้ความพยายามสูง ส่วนการทำชั่ว เหมือนลงเขาไม่ต้องใช้แรงอะไร
71มีลูกจนไม่นานไม่มีลูกรวยไม่ยืด
72คนจนอยู่ในเมืองไม่มีใครรู้จัก คนมั่งมีอยู่ในป่าก็มีคนรู้จัก
73คุณธรรมความดี เป็น อมตธรรม ผู้สละเพื่อคุณธรรม ย่อมไม่ดับสูญ
74หยาดฝนคือเมตตาจากฟ้าฉันใด น้ำพระทัยฝ่าบาทก็ปกเกล้าทั่วหล้าฉันนั้น
75ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาของตนเป็นหน้าที่ตามธรรมชาติของบุตรการ ที่บุตรนำเอาการสนองคุณปรนนิบัติบิดาไปสนองคุณปรนนิบัติมารดาย่อมเป็นความ รักที่บุตรมีต่อบิดามารดาโดยเท่าเทียมกัน
76คนทำดีหากพลาดพลั้งสักครั้ง ที่ผ่านมาก็เท่ากับสูญเปล่า
77ระหว่างรักและแค้น คล้ายคมดาบ มีข้อแบ่งแยกตรงจุดใด ยากที่จะคำนวณได้
78คนที่อารมณ์หงุดหงิด มักคิดจะดื่มสุรา
79ผู้ชนะไม่เคยลาออก และผู้ลาออกก็ไม่เคยชนะ
80คนเราเกิดมาจะดีหรือชั่ว ขึ้นอยู่กับบุญทำกรรมแต่ง จะเอารูปร่างหน้าตาเป็นเครื่องวัดนั้นไม่ถูก
81เมื่อไม่อาจพิทักษ์ความเป็นธรรม ก็อย่าบิดเบือนความเป็นธรรมให้สอดคล้องกับตัวเอง
82ถ้าเป็นชายซื่อสัตย์กตัญญูแผ่นดินแล้ว ไม่ขอเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย
83คนที่ไม่มีความรัก ไหนเลยมีความเชื่อมั่น คนที่ปราศจากความเชื่อมั่น ไหนเลยเอาชนะได้ ?
84การล้มเหลวเป็นแม่บทแห่งความสำเร็จ
85คุณความดี คือการแสดงออกของจิตใจที่ดี
86ไม่ ว่าเป็นเส้นทางยางไกลปานใด ทุรกันดารเพียงไหน ของเพียงท่านยินยอมเดินตั้งใจเดินฝ่าอันแน่วแน่ ต้องมีวันบรรลุถึงไม่ว่าเป็นอุดมการณ์ลำบากยากเข็ญปานใด ขอเพียงท่านมีปณิธานหาญมุ่งต้องมีวันประสบผล
87ความดี คือ เว้นจากการทำบาป และไม่ทำบาปด้วย
88ปากว่าตาขยิบ
89คนใจดีถูกเขารังแกม้าใจดีถูกคนขี่
90ใกล้น้ำรู้ปลา ใกล้ป่ารู้นก
91ความโง่เขลาต่อเวลากลางคืนของจิตใจ แต่เป็นเวลากลางคืนที่ปราศจากดวงเดือนหรือดวงดาว
92คนเราถ้าไม่ก่อกรรมทำเข็ญ ย่อมไม่กลัวใครจ้องทำลาย
93เมื่อประตูบานหนึ่งปิด อีกบานหนึ่งก็เปิด แต่บ่อยครั้งที่เรามัวแต่ จ้องประตูบานที่ปิด จนไม่ทันเห็นอีกบานที่เปิดอยู่
94การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้รักใคร่กัน ไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักความกตัญญูกตเวที
95เกิดเป็นชาย ถ้ามีความมานะพยายาม ก็อาจเป็นขุนนางได้
96ให้ตอบแทนความชั่วด้วยความยุติธรรม คือคุณสมบัติของนักปกครอง
97ไม่ว่าอยู่ในสภาพลำบากยากเข็ญปานใดสามารถยิ้มสักครั้งนับเป็นเรื่องดี
98บางครั้งชีวิตไม่ง่ายนัก บางครั้งกระทั่งคิดตายก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดาย
99ประพฤติต่อผู้อื่นอย่างไร พึงได้รับผลอย่างนั้น
100ผู้มีอุดมการณ์และความเมตตา จะไม่ทำลายเมตตาเพื่อรักษาชีวิตไว้ แต่จะยอมเสียสละชีวิตของตนเพื่อรักษา เมตตาธรรม